Jannes van de Victory | ODH | Oudduitse Herder

25 januari 2009: Zo, inmiddels is mijn nieuwe site al weer een paar weekjes online en heb ik enkele leuke reacties gehad in mijn gastenboek. Bedankt daarvoor! Vandaag hebben mijn baasjes nieuwe foto’s geplaatst. Als u nieuwsgierig bent, kijk dan even op mijn fotopagina in het album Sneeuwpret Drielse Dijk en Drielse Dijk. Hier ziet u de meeste recente foto’s van mij.

Hoewel mijn vrouwtje de sneeuw van een paar weken geleden al snel vervelend vond worden, wist ik me toch uitstekend te vermaken. Heerlijk vond ik het om met mijn neus over de grond te struinen om er uiteindelijk een hele witte snoet aan over te houden . En weet u, het had nog één voordeeltje voor mij. Omdat het glad was en het vrouwtje geen zin had om onderuit te gaan terwijl ze mij aan de riem had, mocht ik los met haar mee wandelen. Heerlijk toch?! Heb ook wel heel netjes geluisterd naar het vrouwtje, dacht als ik dat nu goed doe mag ik vaker los mee… .

De afgelopen dagen voelde ik me niet zo lekker. Omdat ik begin dit jaar ook al last had van diarree en het nu weer was begonnen, heeft het vrouwtje me afgelopen dinsdag toch maar even meegenomen naar de dierenarts. Een hele lieve mevrouw heeft mij onderzocht en constateerde dat ik wel wat last had van buikpijn. Ook had ik iets verhoging. Uiteindelijk, nadat ik ook op de weegschaal was geweest en toch een paar kilootjes bleek te zijn afgevallen, mocht ik met een antibioticakuur en nog wat rustgevende medicatie voor mijn darmen weer met het vrouwtje mee naar huis. Mijn vrouwtje moest de dierenarts wel beloven dat zij vrijdag even zou laten horen hoe het met me ging. Deze dierenarts was erg onder de indruk van me. Ze vertelde het vrouwtje dat ze vond dat ik een geweldige uitstraling had. Ook had ze nog nooit een volwassen Oudduitse Herder gezien. Nou, eens moet de eerste keer zijn nietwaar? Hoewel mijn darmpjes nog niet helemaal werken zoals het moet, ben ik wel van de ergste diarree af en gaat het gelukkig weer wat beter met me.

Vandaag zijn we, zoals u op de foto’s kunt zien, wezen wandelen op de Drielse Dijk. We hadden heerlijk het rijk alleen en Raycka en ik konden lekker achter elkaar aan rennen en samen met de stokken spelen. Soms moesten we even poseren voor het baasje die zijn hobby fotograferen aan het uitoefenen was. Helaas heeft het baasje geen foto’s meer kunnen maken van het modderbad dat ik aan het einde van deze wandeling heb gemaakt. Ik zag er werkelijk waar niet uit, zat helemaal onder de modder. Omdat vrouwtje vond dat ik zo niet naar binnen mocht, moest ik noodgedwongen buiten in het zonnetje blijven. Nu ligt er bij ons nog heel veel zand in de tuin, dus…na een paar minuten zat ik niet alleen onder de modder maar had ik ook een toplaagje zand . Vrouwtje was daar iets minder blij mee, maar uiteindelijk mocht ik toch naar binnen. Het gevolg…een laagje zand daar waar ik ook maar eventjes ging liggen…

2009…is alweer begonnen. En zoals jullie kunnen zien, zijn mijn baasjes de afgelopen tijd druk geweest met het vernieuwen van mijn website. Ikzelf ben iets minder druk geweest de afgelopen periode. Ik was namelijk een beetje aan het klungelen; had wat last van mijn voorpoot waardoor ik mankte en mijn darmen lieten het zo nu en dan afweten waardoor ik last had van diarree. Nou, dat heeft het vrouwtje geweten….Het is twee keer voorgekomen dat ik het echt niet meer kon houden en dat het leek alsof er een ontploffing was geweest. En stinken…..nou je kunt je er ongetwijfeld wel wat bij voorstellen. Gelukkig lijkt het nu allemaal weer in een wat rustiger vaarwater te komen en kunnen we het nieuwe jaar goed beginnen, met een nieuwe website dus voorzien van weer vele nieuwe foto’s. Ik zou zeggen, kijk rustig rond en laat een berichtje achter in mijn gastenboek. Dat zou ik erg leuk vinden! Jannes.

November 2008: Gisteren, 1 november 2008, was het dan zover. Samen met het vrouwtje ging ik op voor het examen GHH-B. Mijn vrouwtje had ons, heel stoer, ook al opgegeven voor het vervolgexamen GHH-1. Daar mochten we alleen maar aan mee doen als we zouden slagen voor het GHH-B examen. Nou, daar had het vrouwtje na de hele slechte generale van afgelopen woensdag niet echt meer op gehoopt.

Ja…, ik had het vrouwtje die woensdag goed tuk. Het was de bedoeling dat we een soort proefexamen zouden doen, maar ze kon helemaal niets met me beginnen. Ik had alleen maar aandacht voor alle andere hondjes op het trainingsveld, en dat waren er aardig wat. Daarbij kwam ook nog eens dat ik helemaal in de zevende hemel terecht kwam nadat ik eventjes bij Nena in de buurt had gezeten. Nena is namelijk loops. Tja, voor een 20 maanden oude reu die in de fase zit van het ontdekken van zijn mannelijkheid is dat natuurlijk niet niks. Om met weinig woorden veel te zeggen; het vrouwtje was afgelopen woensdagavond niet zo blij met mij…

Toch kan ik jullie melden dat het vrouwtje en ik geslaagd zijn voor het GHH-B examen. Vrouwtje had dit dus niet durven dromen, maar het is gelukt. Dus…, we hebben gelijk ook het GHH-1 examen gedaan. Helaas hadden we wel 1 punt te weinig om ook voor dit examen te slagen. Maar het vrouwtje is erg trots op me, vertelde ze me. En we gaan gewoon vrolijk verder met de trainingen om deel te kunnen aan de andere examens die hopelijk nog komen gaan.

En weet je wat Raycka vandaag heeft uitgespookt?! Die is stiekem aan de wandel gegaan. Vrouwtje wilde even naar de stad die vanwege koopzondag open was. Zij liep de poort uit, ik liep achter haar aan om haar uit te zwaaien, en toen vroeg ze me ineens waar Raycka was. Vrouwtje roepen, ik heb haar en baasje geholpen om de tuin uit te kammen. Maar Raycka konden we niet vinden. Toen liep vrouwtje de poort uit om Raycka op straat te roepen. En ja hoor, even later kwam het vrouwtje samen met Raycka weer terug gelopen. Was ze gewoon door een open hoekje de tuin uit geglipt naar de tuin van onze achterburen. Daar was het vrouwtje niet zo blij mee. Baasje kreeg direct de opdracht om dat gat, dat vanwege de bouw van de garage open is, weer dicht te zetten zodat het niet nog een keer kan gebeuren. Stom he, van Raycka. Dat soort ongein haal ik nou nooit uit….

Augustus/September 2008: Oei, oei, oei…ben er maar druk mee. Snuffelen, snuffelen en nog eens snuffelen. Ik weet niet hoe ik het heb… Vrouwtje zegt dat ik last heb van mijn hormonen; dat ik nu een ‘echte man’ aan het worden ben. ‘t Zal wel. In ieder geval kan ik het niet helpen. Als ik samen met Raycka ga wandelen en zie dat ze ergens een plasje doet, dan heb ik maar één doel voor ogen…ik moet en zal naar die plek om daar uitgebreid te snuffelen en daar ook een plasje te doen. Keer op keer. Nog niet zolang geleden had ik hier helemaal geen last van. Ik deed mijn poot nog niet omhoog en ik plaste per wandeling maar één keer. Dat is nu wel anders… Als ik ‘vrij’ krijg van vrouwtje, dan probeer ik toch op z’n minst wel twee plasjes te plegen om te laten weten dat ik dáár ben geweest. Vrouwtje moet er wel om lachen, zolang ik dat alleen maar doe wanneer zij mij ‘vrij’ heeft gegeven en zeker wanneer ze me bijna weer om ziet vallen omdat ik mijn poot zo hoog mogelijk probeer op te tillen. Tja, het leven een reu gaat niet over rozen zullen we maar zeggen. Wat vrouwtje minder vindt, is dat ik de laatste tijd weer slecht eet. Kan geen hap door mijn keel krijgen. Dat komt door al die dames in mijn omgeving die heerlijke luchtjes achterlaten. Kost me wel wat kilootjes hoor, mijn ribbetjes zijn momenteel goed te voelen. Dat is ook waarom vrouwtje het minder leuk vindt. Ze heeft ook al gezegd dat wanneer dit aan blijft houden en ik blijf weigeren om te eten, we toch maar eens naar de dokter moeten gaan om te kijken of we iets tegen de op hol geslagen hormonen kunnen doen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik dusdanig last heb van mijn hormonen waardoor ik vel over been word. Tot nu toe trek ik me er weinig van aan en ben ik met mijn hoofd in de wolken, ruik ik overal heerlijke luchtjes en probeer ik zoveel mogelijk mijn doel te bereiken….

Verder zijn we weer druk aan het trainen. De vakantie van de hondenschool is voorbij en er staan examens gepland in de maand november. Vrouwtje wil dan graag met mij het examen Gehoorzame Huishond Basis en wanneer we dat halen, de Gehoorzame Huishond 1 gaan doen. Het schijnen pittige examens te zijn, dus we moeten er nog even flink tegenaan. En ach, we doen ons best. Lukt het niet, dan niet. Belangrijkste is dat vrouwtje en ik er plezier in hebben.

In december wordt er een onderlinge wedstrijd behendigheid georganiseerd bij onze hondenschool en ik ben al door verschillende mensen genoemd als geducht tegenstander. Of vrouwtje met mij aan deze wedstrijd gaat deelnemen weet ik nog niet, maar daarvan zal ik jullie op de hoogte houden. ‘t Duurt ook nog even voordat het december is…

O, ik bedenk me nog iets. Ik heb inmiddels kennis gemaakt met mijn nieuwe buurmeisje Ebby, een Bouvier pup. Vrouwtje kon aan mijn blaf horen dat ik haar erg leuk vind. Wanneer Ebby met haar vrouwtje langs komt lopen, laat ik namelijk een heel hoog kefje horen. Een totaal ander geluid dan dat ik normaal produceer. Ebby vindt mij ook wel leuk. Iedere keer als ik haar tegenkom wil ze even met me spelen. Ze gaat dan helemaal op haar rug liggen voor me en rolt dan van haar ene zij op haar andere, terwijl ze spartelt met haar pootjes. Maar echt spelen met haar kan ik nog niet; daarvoor is Ebby nog veel te klein. Of ben ik nu gewoon een beetje groot???

Juli 2008:’t Is wat…normaal gesproken gaat de meeste aandacht uit naar de jongste telg, maar in mijn geval is het de afgelopen tijd iets anders gegaan. Reden hiervoor is dat Raycka een beetje aan het klungelen is met haar gezondheid. Zo heeft ze pas geleden een antibioticazalf gekregen omdat ze een rare vlek op haar linkeroog had en nu moest ze alweer mee naar de dierenarts omdat ze niet lekker in orde was.Wat bleek? Raycka had een hotspot. Zo van het ene op het andere moment. Dus alweer een antibioticakuur, een spuitje en zalfje om deze plek te behandelen. Kortom, Raycka heeft veel aandacht nodig en dat moet ik bezuren. Nee hoor…ik neem u gewoon in het ootje. Mijn baasjes hebben meer dan voldoende aandacht voor mij. Zelfs wanneer ze druk zijn met de bouw van de garage, wordt er met ons gestoeid, getraind en gewandeld. De afgelopen tijd hebben Raycka en ik veel tijd buiten door gebracht.Vanwege het mooie weer stond de deur veel open waardoor we lekker buiten konden spelen en meehelpen met de bouw (met het in de weg lopen). Soms zie ik er niet uit. Ik houd er namelijk van om lekker in het zand te gaan liggen en dan maakt het me niet uit of dit zand nat is. Heel af en toe zit er zelfs wel eens wat cement in mijn vacht. Dan hoor ik vrouwtje weer mopperen om vervolgens lekker met me te gaan knuffelen. Tijdens het knuffelen haalt ze dan stiekem het cement uit mijn vacht. Ik doe dan net alsof ik dat niet door heb, maar u weet vast en zeker wel beter… Ik vind het veel te fijn om te knuffelen, dus laat me dit dan ook welgevallen.

Vorige week, week 29, was het weer iets minder. Bijna alle dagen hebben we wel regen gehad. Op zich was dit niet goed voor mijn humeur. Ik hoorde vrouwtje een paar keer zeggen dat ze aan me kon zien dat ik slechte zin had. Ook dat is een spelletje dat ik speel. Want ik heb inmiddels door dat als ik heel hard mijn best doe en de indruk geef dat ik het niet naar mijn zin heb, dat vrouwtje een nieuw spel tevoorschijn haalt. Jaaaah, vrouwtje heeft namelijk een nieuw spelletje gekocht. Dog Brick heet het spel. Het is een geheugenspel. Het spel heeft verschillende vakjes waarin iets lekkers verstopt kan worden. Vervolgens is het aan Raycka en mij om het lekker te vinden door een vakje open te schuiven. Best nog wel ingewikkeld hoor, moet dit nog vaak oefenen voordat ik het goed door heb. Ach ja, we wonen in Nederland en daar zal het ongetwijfeld nog vaak slecht weer zijn, dus we hebben nog even…

Vandaag, 14 juli 2008, was een topdag voor Raycka en mij. Eerst mochten we samen mee naar Heteren om daar even lekker te rennen op de doodlopende straat richting de steenfabriek. Heerrrrlijkkkk!!! Natuurlijk mochten we daarna ook lekker in de tuin stoeien.En als klap op de vuurpijl zijn we vanavond ook nog mee geweest naar het Vlot, een buitengebied tussen Driel en Arnhem. Daar hebben we ook nog even lekker kunnen ravotten. Na ook nog een lekkere bullepees te hebben gehad na thuiskomst, liggen Raycka en ik nu heerlijk te dutten. Wat een hondenleven hebben we toch .

Trouwens…we hebben nog een nieuwtje. Over een paar weekjes krijgen we een nieuw buurmeisje; een Bouvier pupje. Wanneer het zover is, zal ik mijn baasjes vragen een paar fotootjes van haar te plaatsen.

Mei 2008:En wat voor een dag is het vandaag…. Het heeft lang geduurd dit jaar, maar eindelijk is het warm weer, is het vrouwtje vrij en mogen wij de hele dag buiten zijn. Met name ’s ochtends en ’s avonds is het genieten voor mij, maar midden op de dag…. Nee, dan is het buiten zijn niet voor mij weggelegd, tenzij ik een heel goed plekje in de schaduw kan vinden. Het was het vrouwtje vorig jaar, toen ik nog maar een paar weken oud was, al opgevallen dat ik niet zo goed tegen de warmte kon. Gisteravond heeft vrouwtje mij nog een extra borstelbeurt gegeven om de laatste ondervacht eruit te borstelen; zo…dit geeft wel weer een beetje extra lucht.

Mijn baasjes kregen zo hier en daar wat opmerkingen, het duurde wel erg lang voordat er weer een update kwam. Helaas, dat is waar. Mijn baasjes zijn de laatste tijd erg druk geweest en blijven dit voorlopig ook nog wel even. Achter ons huis stond een grote houten garage die aan vervanging toe was.Vrouwtje vertelde mij dat het al een paar jaar de bedoeling was om deze garage te slopen om een nieuwe stenen garage neer te zetten, en je raadt het al…deze onderneming is inmiddels gestart. De garage is gesloopt en de eerste gaten voor de fundering zijn gegraven. Wel spannend hoor! Iedere keer is er voor mij weer iets nieuws te beleven. Nu staat er bijvoorbeeld een graafmachine bij ons in de tuin en liggen er hele grote bulten met zand. En Raycka…die durft. Zij loopt gewoon een gat van de fundering in, daar is het echt lekker koel. Nee, ik doe dat niet. Ik blijf gewoon op hetzelfde niveau als het vrouwtje….

Voordeel van de hele dag buiten zijn, is dat we goed het terrein kunnen bewaken. Dat is toch wel erg belangrijk. Wanneer er mensen -en dan vooral wanneer er hondjes bij lopen- langskomen, laten Raycka en ik weten dat ze langs ons terrein lopen. We rennen dan met ze mee en blaffen. En het lukt ons altijd weer om de mensen weg te jagen, ze lopen namelijk altijd door…. Kortom, vrouwtje mag trots op ons zijn dat we ons werk zo goed doen. Wat ik daarom niet altijd snap is dat vrouwtje het helemaal niet leuk vindt wanneer we blaffen en de mensen wegjagen. Dan roept ze ‘klaar’ en mogen wij niet meer blaffen.

Hoe het met de training gaat? Nou, ik doe in ieder geval hard mijn best om het zo moeilijk mogelijk te maken voor het vrouwtje. Vrouwtje is van mening dat ik heel erg veel ken, maar dat ik haar aan het uitproberen ben. Nou klopt dat ook wel een beetje…. Wanneer ik bijvoorbeeld af moet gaan en het vrouwtje bij me wegloopt om op afstand te gaan staan, ga ik stiekem zitten of kruip ik een stuk naar voren. Het volgen aan de riem gaat steeds een stukje beter en afgelopen zaterdag hebben we het los volgen geoefend. Dat vonden mijn vrouwtje en ik erg leuk om te doen. Met name het vrouwtje vond het zo leuk omdat ik dan erg veel naar haar keek. Ook de behendigheid gaat aardig. Vrouwtje kan nu met mij het parcours helemaal los lopen. Inmiddels mag ik ook de hoogtesprongen doen en kan het vrouwtje mij een stukje vooruit sturen. Behendigheid is erg leuk om te doen, maar als ik een rondje of drie heb gelopen dan begin ik het warm te krijgen. Dat is het nadeel wanneer je een grote zware hond bent hè?

Om mijn conditie te verbeteren, is het baasje een tijdje geleden met mij begonnen met het fietsen. Vrouwtje heeft inmiddels ook een nieuwe fiets gekocht, maar zij ziet het nog niet zitten om met mij te fietsen. Daarom fietst zij nu met Raycka. Vrouwtje is bang dat ik het op een trekken zet wanneer ik ergens iets zie gebeuren en dat ik haar dan zo omver trek. Baasje is natuurlijk net even iets sterker dan het vrouwtje, dus bij hem moet ik meer mijn best doen om hem omver te trekken ?.

Aankomende woensdag en zaterdag gaan we met de hondenschool op locatie trainen. Dit komt erop neer dat we naar Slijk-Ewijk gaan om daar langs een gat te lopen met de honden waar we dan wat oefeningen doen. Ik zal het baasje vragen of hij weer –net als vorig jaar- foto’s hiervan maakt.

Week 6: Het lijkt wel alsof ik bijna niets meer meemaak, zo weinig updates dat er komen. Nu, ik kan vertellen dat dat absoluut niet zo is. Wel is het zo dat mijn baasjes momenteel erg druk zijn met hun werk, waardoor zij ’s avonds niet altijd meer puf hebben om nog iets te doen. En dan is het natuurlijk ook altijd nog zo dat ik veel van ze vraag. Maar zeg toch zelf…een hond heeft toch zijn aandacht nodig?!

Verder gaat er best veel tijd zitten in de training die vrouwtje met mij doet. De afgelopen weken zijn we namelijk erg intensief aan het trainen. We gaan twee keer per week naar de hondenschool en trainen dan twee lesuren achter elkaar. Het eerste uur om flink tempo te draaien en de puntjes op de i te zetten en het tweede uur om eraan te wennen dat ik, ook als het baasje met Raycka aan het trainen is, toch naar het vrouwtje moet luisteren. Dat laatste is best moeilijk omdat ik eigenlijk wel graag naar Raycka toe wil wanneer ze in de buurt is, maar mijn vrouwtje vertelde me dat ze het langzamerhand toch wel wat beter vindt gaan. Dat we ook weer in het eerste lesuur de puntjes op de i aan het zetten zijn, is echt nodig. Ik ben nu namelijk in de fase aanbeland waarin ik echt aan het puberen ben en in opstand kom door te protesteren wanneer ik een commando uit moet voeren. Vrouwtje moet dus erg haar best doen om mij in het gareel te houden, maar ze heeft mij gegarandeerd dat dat gaat lukken.

Nou, ik moet het nog maar zien .

Foto’s heeft mijn baasje de afgelopen weken niet van mij gemaakt. Afgelopen zondag zijn we naar het gat bij Slijk-Ewijk geweest, maar toen had mijn baasje het fototoestel jammer genoeg niet bij zich. Jammer genoeg, omdat de maand februari op het ODH-forum in het teken staat van vies, viezer, viest. Als mijn baasje het fototoestel wel had meegenomen, dan zouden we de fotowedstrijd ongetwijfeld winnen. Man…’k zag er niet uit! Vrouwtje moet altijd wel glimlachen als ze me bezig ziet in de modder, maar wanneer ze ziet hoe het huis eruit ziet wanneer ik weer ben ‘opgedroogd’ moet ze toch wel eens slikken. Af en toe ziet de woonkamer er dan ook wel uit als een woestijn, zoveel zand…. Ik trek me daar niets van aan, dan had ze maar geen honden moeten nemen, toch???

Wat de plannen voor het aankomend weekend zijn? Nou, zaterdagmorgen eerst weer naar de hondenschool om te trainen. En verder…hoop ik dat het net zo’n weer is als vandaag. Dan kunnen Raycka en ik namelijk lekker in de tuin spelen en buiten zijn. En volgende week, dan is het Valentijnsdag en ben ik…JARIG.

Week 4: Vanwege de feestdagen en de nasleep daarvan hadden mijn baasjes even geen tijd om aanmijn weblog te werken. Maar daar is nu weer verandering in gekomen.En wel met een verslag van de ODH-wandeling met nakomelingen van kennel van de Victory en Marjan’s Meute. Mijn baasjes hadden besloten dat we vandaag mee zouden lopen met de wandeling van 13.30 uur waarbij de honden in de leeftijd van 6 maanden tot 1 jaar zouden lopen. In eerste instantie was het de bedoeling dat we zouden meelopen met de wandeling waarbij honden van 1 jaar en ouder lopen, maar omdat ik zo rond de feestdagen zo uit het niets weer begon te piepen – als gevolg van groeipijn aan mijn achterhand-, en omdat mijn nestgenoten ook met de wandeling van 13.30 uur zouden meelopen, hebben mijn baasjes hier ook voor gekozen. En zeg nou eerlijk; de foto’s getuigen van een fantastische wandeling!Mijn baasjes vertelden mij dat ze het erg leuk vonden om Junaï, Ike, Django en Inch weer eens gezien te hebben. Erg mooie honden allemaal.En Ike, dat is net mijn spiegelbeeld. We lijken sprekend op elkaar. Zoveel zelfs dat mijn baasje plotseling Jannes riep, terwijl Ike voorbij kwam! En er waren ook weer zoveel leuke pupjes. En wat het weer betreft; ook dit was ons goed gezind. De hele wandeling was het droog, pas toen we weer in de auto zaten op de terugweg begon het weer te regenen. Niet dat Raycka en ik een hekel hebben aan de modderplassen, maar foto’s daarvan zullen ongetwijfeld ook door mijn baasje worden geplaatst. Na thuiskomst en onze maaltijd te hebben gehad, waren Raycka en ik helemaal pooped. We hebben lekker geluierd en baasje de gelegenheid gegeven hiervan ook nog wat foto’s te maken. Rest mij om jullie veel kijkplezier toe te wensen!

Week 50: Erg bijzonder was afgelopen week niet. Ik ben niet één keer naar de hondenschool geweest met mijn baasjes. Woensdagavond was er wel les, maar toen hadden mijn baasjes geen zin om te gaan. Stom he? Maar ja, soms kan ik het me wel voorstellen. Het is af en toe ook wel rennen en vliegen voor ze. We zijn in ieder geval nog wel even naar de dijk bij Heteren geweest waar Raycka en ik even lekker mochten dollen. En nu het water daar zo hoog staat, ziet het er allemaal heel anders uit. Dan neem ik een aanloop en ga ik ineens in de remmen omdat ik iets zie glinsteren in het donker. Blijkt dat dus gewoon water te zijn, daar waar normaal gras is. En och, je moet het even weten maar dat is het ook wel erg leuk. Zaterdagmorgen was er geen training omdat ze bij de hondenschool druk bezig waren om voorbereidingen voor de onderlinge wedstrijd die ’s avonds gehouden werd te treffen. Mijn baasjes zijn daarom met Raycka en mij naar de dijk bij Driel gegaan. Daar mochten we op de zomerdijk lopen omdat inmiddels al het vee uit de weilanden is gehaald vanwege het hoge water. Ik was daar nog nooit geweest, maar aan Raycka was goed te merken dat het voor haar bekend terrein was. Zo, wat kan dat een krengetje zijn…. Vlakbij de sluis gebeurde er iets. Racyka en ik waren lekker aan het rennen, we hadden goed de vaart erin en renden richting het water. Plots riepen mijn baasjes NEE!!! Gevolg was dat zowel Raycka als ik in de remmen gingen. Bij Raycka ging het goed, maar bij mij ietsjes minder dus. Ik remmen, remmen en nog eens remmen maar…ik haalde het niet. Opeens ging ik over de rand heen en kopje onder. HELLUP, water is leuk maar niet als je nog nooit echt gezwommen hebt en dan al helemaal niet in de Rijn, vlakbij de sluis waar veel stroming is. Wonder boven wonder herstelde ik me snel en begon te zwemmen…met de stroom mee…van de wal af. Jannes, Jannes, riepen mijn baasjes. Op hun geroep heb ik me omgedraaid en ben ik richting hen gezwommen. Gelukkig stond baasje toen al bij de kant en kon hij mij bij mijn halsband omhoog trekken, de kant op. Al proestend kwam ik bij, ik had namelijk best wat water binnen gekregen. Even schudden en toen…weer snel achter Raycka aan.

Week 49: Afgelopen week hebben we geen les gehad op de hondenschool. Woensdagavond was er geen les omdat Sinterklaas in het land was. Vrouwtje vertelde dat hij dan langs alle huizen met kindjes gaat. En omdat de eigenaren van de hondenschool ook een kindje hebben, moesten zij natuurlijk die avond wel thuis zijn voor de Sint. Gelukkig is vrouwtje nog wel een flink eind met mij gaan wandelen, en het was heerlijk rustig op straat…. Vrijdagmiddag zag vrouwtje op de website van HSOB (Hondenschool Over-Betuwe) dat het trainingsveld was veranderd in een zwembad en dat daardoor zaterdagochtend niet getraind zou kunnen worden. In plaats daarvan werd er een hondenwandeling georganiseerd. Dus, zaterdagochtend mocht ik samen met mijn baasjes met de auto mee. In eerste instantie reden we naar de hondenschool, maar even later gingen we ergens anders naar toe. Hé, daar was ik nog niet eerder geweest. Het was erg leuk. Er waren veel honden en ook waren er vijf pups die met ons meeliepen. We hebben gespeeld in de modder. Ik, als ODH, sprong natuurlijk als eerste in de modderplassen maar werd al snel gevolgd door de anderen. Eigenlijk konden ze geen andere kant op, want de modderplassen blokkeerden het pad. Zelfs de baasjes moesten door de modder heen, dat was wel lachen om te zien. Helaas is niemand echt onderuit gegaan, maar net als de honden zagen de meeste baasjes er ook niet meer uit na afloop van de wandeling. Gelukkig was er wel water in de buurt, dus daar heb ik ook nog even gebruik van gemaakt om me af te spoelen. Niet dat dat veel nut had, aangezien ik kort daarna weer door het zand ging lopen rennen. Ach ja, mijn baasjes zijn er inmiddels wel aan gewend dat de woonkamervloer onder het zand ligt. Zondagmiddag zijn we nog even wezen wandelen aan de dijk. Mijn baasje heeft net als van de hondenwandeling, ook hiervan nog een paar foto’s geschoten. Kijk zelf maar!

Week 48: Nou, inmiddels gaat het leven weer z’n gangetje. Woensdagavond en zaterdagmorgen ben ik weer met vrouwtje naar de hondenschool geweest om te trainen. Vrouwtje was een beetje bang dat het afgelopen woensdag in het honderd zou lopen, aangezien we al een tijdje niet samen hadden getraind. Maar eigenlijk viel het haar juist erg mee. Natuurlijk vond ik het wel erg moeilijk om goed op het vrouwtje te letten, Raycka was er immers ook, maar zo af en toe heb ik toch ook wel mijn best gedaan voor het vrouwtje. En zaterdag, ja dat was grote pret voor mij. Het trainingsveld stond namelijk deels onder water waardoor er dus grote modderplassen waren. En ja, dat is natuurlijk appeltje eitje voor een ODH. Je wilt niet weten hoe het vrouwtje eruit zag na de training. Ha ha ha. Tot aan haar knieën zat ze onder de modder. En de vloer van onze woonkamer had twee dagen later nog steeds meer weg van een zandvlakte dan van een houten vloer. Ach ja, mijn baasjes zullen weten dat ze twee (O)DH’s hebben.

Week 47: Nou, dat is me toch ook wat… Zondagmorgen nog lekker gegeten, een lekkere kluif naar binnen gewerkt en wezen rennen aan de dijk. En zondagmiddag is het spugen geblazen. Pfff, ik was helemaal niet lekker in orde. Als ik alleen al maar aan eten dacht en als ik zag dat mijn baasjes iets te eten namen, dan werd ik al misselijk en kwam alles eruit. Gelukkig werd het maandag voor wat betreft het spugen beter, alleen was ik toen flink aan de diarree. Het spoot er niet meer van de bovenkant uit, maar nu van onderen… Mijn baasjes zeiden dat ik het even wat rustiger aan moest doen en ik kreeg bijna niets te eten. Wel hielden ze me goed in de gaten. Ik mocht maandagavond zelfs mee naar de verjaardag van oma. Ik vond het wel prima, hoewel ik me niet helemaal fit voelde vond ik alle aandacht wel prettig. Dinsdag leek het allemaal weer wat beter te gaan. Ik begon ook weer wat eetlust te krijgen, dus ’s avonds mocht ik weer wat eten. Mmmmmm, lekker. Helaas ging het woensdag weer iets minder. Vrouwtje kwam uit haar werk en trof in de keuken een enorme ravage aan. Maar ja, daar kon ik ook niets aan doen…. Dan toch maar even naar de dierenarts en ja hoor, blijk ik toch iets verkeerd te hebben gegeten ofzo. Na een paar spuitjes te hebben gehad, wat tabletjes en poedertjes te hebben meegekregen en nadat mijn vrouwtje een voedingsadvies had gekregen, gingen we weer naar huis. Ik mocht voorlopig alleen maar biscuit, beschuit, runderbouillon en hardgekookte eieren. In eerste instantie vond ik dat niet zo erg, maar na een paar keer is ook daar niet zoveel meer aan. Dan heb ik toch het liefst een stukje vlees! Gelukkig helpt de medicatie en mag ik vanaf zondagmorgen weer wat brokjes. Dat had ik ook wel nodig hoor, want vanmiddag zijn we nog even naar de Ginkelse Hei gereden zodat Raycka en ik ons even konden uitleven. Toen we weer thuis kwamen begon het flink te regenen, maar dat was niet erg…Raycka en ik lagen toen namelijk lekker na te genieten van ons uitje.

Week 46: En weer deed ze het, de tas pakken om weg te gaan en ’s avonds niet meer thuis te komen… Nou ja, ik heb begrepen dat het voorlopig de laatste keer was dus ik zal me er maar in berusten. Helemaal mee eens ben ik het niet. Woensdagavond moesten we eigenlijk wel trainen, maar het baasje had er dit keer helemaal geen zin in. Hij koos ervoor om een avondje te gaan bankhangen. Aan het vrouwtje heb ik ook nog steeds niks, zij mag namelijk nog steeds niet trainen met mij. Wel mocht ik zaterdagochtend met het baasje mee naar de hondenschool. Vrouwtje is ook mee geweest om te kijken en heeft toen baasje en ik aan het trainen waren met de pupjes op het terras gespeeld. Ik heb goed mijn best gedaan en de behendigheid ging best goed volgens het vrouwtje. Alleen vond ik het wel moeilijk om mijn aandacht erbij te houden wanneer baasje en ik de hindernissen moesten lopen die vlakbij het terras, en dus ook het vrouwtje, stonden.

Week 45: Vorige week zaterdag had het baasje het te druk en dus geen tijd om met mij te gaan trainen, maar deze woensdag mocht ik weer mee naar de hondenschool. Vrouwtje is ook mee geweest om te kijken hoe baasje en ik het deden. Donderdag ging het vrouwtje weer bepakt en bezakt weg voor haar werk. Bleek dat ze weer een nacht niet thuis zou komen. Net als de vorige keer was ik erg blij toen ik zag dat ze de volgende dag toch weer thuis kwam. Zaterdag wilde het baasje wel gaan trainen, maar toen ging het vanwege het slechte weer niet door. Jammer, maar helaas…

Week 44:Wat ik nu toch heb meegemaakt! Het vrouwtje ging woendag weg en kwam helemaal niet meer terug. Ik snapte er helemaal niets van…. ’s Avonds mocht ik met baasje mee om te gaan trainen en die vertelde me later dat het vrouwtje niet thuis zou komen omdat ze vanwege haar werk ver weg was. Wat was ik blij toen ik het vrouwtje de volgende avond weer thuis zag komen. Ik was helemaal door het dolle.

Week 43: Weet je wat er zo leuk aan is als het vrouwtje ziek is…dan is zij lekker de hele dag thuis bij ons. Ik vond het dus helemaal niet erg dat het weekend van vrouwtje wat langer duurde dan normaal. Woensdagavond heb ik nog een keertje met vrouwtje getraind, maar ik heb gehoord dat dat er voorlopig niet in zit. Mijn vrouwtje is namelijk vrijdag naar de fysiotherapeut geweest vanwege de pijn in haar lies en nu heeft deze gezegd dat ze voorlopig niet met mij mag trainen omdat ze geen onverwachte bewegingen mag maken en het wat rustiger aan moet doen. Nou ja, dan maar met baasje trainen. Da’s toch ook leuk?

Week 42: Maandagavond moest het baasje nog even naar de zaak in Andelst. Op een gegeven moment riep het vrouwtje Raycka en mij, we mochten met haar mee in de auto. Na een korte autorit waren ook wij in Andelst aangekomen. Heerlijk, Raycka en ik kunnen daar namelijk lekker rennen door de loods. Ook vind ik het erg leuk om mij daar te verstoppen achter de aanhangwagens enzo, om dan vervolgens heel hard er achter vandaan te komen om Raycka uit te dagen. Dat is sowieso iets wat ik steeds vaker begin te doen. Als we thuis zijn wanneer ik Raycka uitdaag, geef ik me niet zo snel meer over. Maar in Andelst wel, ik ga dan nog vrij snel op mijn rug liggen wanneer Raycka tegenwicht biedt. Neeeeh, ik ben nog niet de baas, maar dat gaat nog wel komen hoor!

Week 41: De derde training bij de gevorderden was dramatisch, althans voor het vrouwtje…. Ik heb mijzelf eigenlijk wel goed vermaakt. Ik was erg gefixeerd op Raycka en gooide continu mijn gewicht in de strijd waardoor vrouwtje verdomd weinig met mij kon beginnen. Zelfs de oefeningen en commando’s die ik goed kan, liepen niet naar behoren. Maar ja, wat wil je? Ik ben inmiddels bijna acht maanden, flink aan het puberen en aan het ontdekken of ik het vrouwtje niet de baas kan. Vrouwtje vindt dit natuurlijk wat minder leuk, maar ze heeft me gezegd dat ze er alles aan zal doen om mij goed onder controle te houden. Ik ben namelijk al erg groot en sterk en weet hiervan inmiddels ook goed misbruik te maken. Gelukkig dat de begeleiding op de hondenschool voor het vrouwtje goed is, voor mij is dat helaas iets minder…. In ieder geval hebben we afgelopen zaterdagochtend weer een keertje meegetraind met het eerste uur zodat mijn vrouwtje wat extra aandacht kon krijgen, dit had ze wel even nodig! Komt Eef op een gegeven moment met de vraag of het klopte dat ik een stuk rustiger was. Ja, hehe. Over het algemeen verloopt de training op de zaterdagen beter dan op de woensdagen. Op de woensdagen is het vaak haasten om op tijd bij de hondenschool te kunnen zijn, terwijl de zaterdagen relaxt verlopen. En bovendien traint Raycka zaterdags niet met het baasje, dus kan ik me ook niet op haar fixeren. Omdat we er toch doorheen moeten, gaan het vrouwtje en ik woensdagavond weer trainen in het tweede uur als ook baasje en Raycka gaan trainen. Het zal voor vrouwtje wel weer drama worden, maar het is even niet anders…. Vrouwtje zei tegen me dat ze er nog steeds alle vertrouwen in heeft dat het allemaal goed gaat komen. Zondag was het dan zover, de wandeling met allemaal hondjes van de hondenschool. Om 09.45 uur stonden wij al op de afgesproken plek bij de Ginkelse Hei in Ede. Gelukkig kwamen Donna en Kaya met baasjes ook al snel waardoor wij alvast met elkaar konden ravotten, terwijl onze baasjes wachtten op de andere deelnemers aan de wandeling. Omstreeks 10.00 uur waren we compleet en begonnen we te lopen. Alle hondjes mochten los; we hebben lekker lopen rennen, vliegen en spelen. Er is vrijwel geen onvertogen blaf gevallen. Mijn baasjes hebben genoten van al die honden bij elkaar, groot en klein. Bijna twee uur hebben we gewandeld. We zijn een paar flinke modderplassen tegengekomen. Niet alle hondjes vonden dit leuk, maar Raycka en ik vonden het (net als mijn vrouwtje) helemaal fantastisch. Wij zaten helemaal onder de modder. Trouwens niet alleen de honden zaten onder de modder, ook Anita de instructrice moest er aan geloven. Zij kreeg een flinke modderdoop. Na de wandeling zijn we weer naar huis gereden waar Raycka en ik in bad werden ontdaan van de modder. Plotseling zag vrouwtje ’s middags dat ik een scheur in mijn lip had. Waarschijnlijk dat er tijdens de wandeling en tijdens het spelen een hondje met een tandje in mijn lip is blijven hangen. Zelf had ik er helemaal geen last van, maar voor de zekerheid zijn we toch nog even bij de dierenarts langs geweest. Deze heeft me wat antibiotica gespoten en een zalfje meegegeven. Ik hoefde gelukkig niet gehecht te worden omdat het wondje inmiddels al niet meer bloedde. Als het goed is, groeit het weer mooi dicht en is er straks niets meer van te zien.

Week 40: Toen we maandagavond gingen wandelen, kwamen we buurboef Vienna tegen met haar vrouwtje. Nadat de baasjes even hadden gekletst, bedachten ze dat het wel leuk zou zijn om samen verder te wandelen. Mijn vrouwtje kwam toen met het plan om even naar het grasveldje in Driel te lopen zodat wij daar even los met elkaar konden spelen. Zo gezegd, zo gedaan. Pfffff, het was erg leuk maar ook vermoeiend. Woensdagavond mochten vrouwtje en ik voor het eerst mee trainen bij de gevorderden. Ondanks dat het baasje in dezelfde les traint met Raycka ging het volgens vrouwtje boven verwachting goed. Althans, we kregen de opmerking van de kijkers dat we niet uit de toon vielen. Vrouwtje was helemaal enthousiast toen we ’s avonds weer thuis waren. Omdat het vrouwtje een liesblessure heeft (dit heeft ze opgelopen toen we zo hard aan het trainen waren voor het examen), heeft baasje zaterdagochtend met mij getraind. Ook dit keer ging het boven verwachting goed. Vrouwtje heeft op het terras toegekeken en was erg trots op me. Ik ging zelfs op teken af, zonder dat baasje het commando mondeling gaf.

Week 39:Afgelopen week hebben vrouwtje en ik iedere avond eventjes getraind. We hebben de oefeningen zoals ze in het examenboekje staan doorlopen. Vrouwtje zag dat er bij de volg-oefening om pionnen gelopen moest worden en dacht dat ze dat zeker nog even met mij moest oefenen, dit om te voorkomen dat ik de pionnen zou pakken om mee te gaan spelen.En ja hoor, dat was ook het eerste wat ik er mee ging doen. Dat mocht dus niet…. Ook werd woensdagavond tijdens de training op de hondenschool het examen doorlopen. Nou, het was voor ons een erg slechte generale. Vrouwtje was die dag erg druk geweest, had lopen rennen en vliegen om op tijd bij de hondenschool te zijn en ja hoor, daar heb ik lekker gebruik van gemaakt. Met name de volg-oefening ging erg slecht. Ja, en dat is een toch wel erg belangrijke….Zaterdagochtend was het dan zover, examen. Vrouwtje had ons ingeschreven voor het basisexamen en het examen Elementaire Gehoorzaamheid 1. Nu is het bij onze hondenschool zo dat als je slaagt voor het basisexamen, je gelijk op kunt voor EG-1. Vrouwtje had na afgelopen woensdag helemaal geen verwachtingen.Ze zei tegen me: “Lukt het wel dan is het mooi en lukt het niet dan hebben we weer een goede oefening gehad.” Vrouwtje en ik hebben wel ons best gedaan. Vrouwtje was best tevreden over de eerste keer dat ze de volg-oefening met mij moest doen. Toch moest ze de oefening overdoen en omdat het toen slechter ging, dacht ze gelijk dat ze niet geslaagd zou zijn. Dat bleek dus niet zo te zijn, we zijn geslaagd met een voldoende!!! Vervolgens mochten we dus ook deelnemen aan het examen EG-1. Dit zijn bijna dezelfde oefeningen, maar nu krijg je maar één keer de kans om de oefening te laten zien en worden de oefeningen iets strenger beoordeeld. Als laatste examenoefening moest ik drie minuten af liggen en moest mijn vrouwtje uit zicht. Ondanks dat vrouwtje het niet had verwacht, hebben we ook dit examen met een voldoende afgerond!!! Nu mogen we met ingang van aankomende woensdag gaan trainen bij de gevorderden!!! We houden jullie verder op de hoogte….

Week 38:Omdat het huisje niet zo schoon was en ook de bedden niet zo lekker lagen, hebben het baasje en vrouwtje besloten om zondagavond al naar huis te komen.Op zich was dit niet zo erg, maandag regende het immers de hele dag. Raycka en ik hebben hier lekker gebruik van gemaakt om uit te rusten van het weekendje Texel. Woensdagavond zijn vrouwtje en ik weer wezen trainen. Ditmaal mochten we in een wat kleiner groepje trainen met voornamelijk herdershonden.Erg leuk om deze honden zo bij elkaar te zien. We hebben zelfs een beginnetje gemaakt met het los volgen. Wel lachen om te zien hoe de baasje dan letten op hun hondjes en dat zij automatisch een wat onzekere houding aannemen. Was helemaal niet nodig want er ging geen één hondje vandoor! Zaterdagochtend waren zowel het vrouwtje als ik niet zo lekker in orde. Zo heb ik al het vlees dat ik als ontbijt had gehad weer uitgespuugd. Vrouwtje was daarom aan het twijfelen of we wel naar de hondenschool zouden gaan, maar uiteindelijk heeft ze toch besloten om het even aan te kijken. Zeker nu we over een weekje examen gaan doen!

 Week 37:Deze week leek een hele gewone week. Zo heeft het baasje woensdagavond weer met Racyka getraind en ben ik met het vrouwtje wezen trainen.Vrijdagochtend bleef het baasje thuis. Hé, da’s raar. Dat doet ie anders nooit…. O ja, we gaan naar Texel!!! Aan het eind van de ochtend was het zover, we gingen onderweg. Het was wel een lange autorit en onderweg moesten we een paar keer wachten. Dat bleek de wachttijd voor de boot te zijn en de overtocht natuurlijk. De zee was vrij onrustig waardoor de boot heen en weer wiegde, maar ik heb eigenlijk nergens last van gehad. Eenmaal aangekomen bij het huisje waren Raycka en ik helemaal in ons sas.Het vrouwtje had een huisje gehuurd met omheinde tuin, dus we mochten direct loslopen. Wat een lol!!! Baasje en vrouwtje waren wat minder in hun sas. Het huisje was prachtig, maar helaas niet zo schoon. Maar ja, wij hadden het gigantisch naar ons zin dus hebben het baasje en vrouwtje zich er maar bij neergelegd. Iets anders kon zo snel toch niet geregeld worden. Het was erg leuk op Texel. We hebben heel veel gewandeld, heel veel zand en strand gezien en het baasje heeft wat mooie foto’s gemaakt. Kijk hiervoor in mijn fotoalbum. Ook hebben we weer flink aan restauranttraining gedaan. En dat ging goed, vrouwtje was tevreden. Bij het wandelen was ik vaak hyperactief en reageerde ik naar vrijwel alle hondjes die voorbij kwamen. Daar zit voor ons nog een verbeterpuntje….

Week 36: Afgelopen zaterdag verliep de training minder goed dan anders. Vrouwtje en ik moesten meerdere keren de oefening ‘links-om-keer’ opnieuw doen, omdat deze niet goed ging. Vrouwtje kreeg ook te horen dat ze strenger moest zijn omdat ik anders een loopje met haar neem. Tja, en dat allemaal op haar verjaardag…. Gelukkig voor het vrouwtje dat de training woensdagavond weer verliep zoals normaal. Vrouwtje was iets eerder van haar werk naar huis gekomen, had zich rustig voorbereid op de training en dat had dus effect. We hebben lekker getraind met ons tweeën. Verder is er deze week niet veel bijzonders gebeurd. Met Raycka gaat het gelukkig alweer een stuk beter en ik heb ook de laatste aanval van groeipijnen weer achter de rug. Nog een paar daagjes en dan gaan we naar Texel. Het is dus aftellen geblazen. Raycka en ik hebben daar nog helemaal geen last van. We merken er eigenlijk ook nog helemaal niets van. Het baasje en vrouwtje moeten nog gewoon werken en pas vrijdag worden de tassen gepakt, de auto ingeruimd en gaan we rijden.

Week 35: En ja hoor…we hebben een vriezer erbij zodat de oude vriezer volgepakt kan worden met KVV voor Raycka en mij. Dat is ook wel nodig hoor want Raycka en ik kunnen samen aardig wat KVV wegwerken. Vrouwtje koopt nu niet groot in, maar supergroot!!!

Afgelopen week vroegen een paar mensen heel geïnteresseerd hoe het ging met mijn groeipijnen. Toen kon mijn vrouwtje nog antwoorden dat het eigenlijk wel goed ging daarmee, maar vanaf zaterdagmiddag is het weer mis. Ik begon weer last te krijgen, mank te lopen en heb weer pijnstillers gehad. Ook zondag liep ik nog niet helemaal soepeltjes. Wij hopen dat het gauw weer over is.

Woensdagavond ben ik alleen met het vrouwtje wezen trainen. Raycka mocht van het vrouwtje niet trainen omdat zij niet lekker in orde is. Baasje is daarom even met Raycka naar de dierenarts geweest en ja hoor, ze had koorts en een oorontsteking. Na wat spuitjes knapte Raycka zienderogen weer op en toen vrouwtje en ik weer terug kwamen van de training, wilde ze weer eventjes met mij spelen. Wel moet zij nog een tijdje pilletjes slikken, net als mij wanneer ik last heb van mijn poten.

Week 34: Jaaaah, het vrouwtje zal het weten dat ze Raycka en mij volledig op KVV (kant-en-klaar vers vlees) heeft gezet. Gisteravond hoorde ik haar tegen het baasje zeggen dat ze alweer naar de dierenwinkel moest om eten voor ons te halen. Maar ja, wat wil je ook? Raycka en ik eten samen bijna twee kilo vlees per dag. Weliswaar koopt vrouwtje wel groot in, maar met een 12 kilo verpakking doe je dan echt niet zo lang. Ik heb zo’n vermoeden dat er snel een vriezer bij gaat komen omdat het vrouwtje anders alleen maar bezig is met het halen van eten voor ons .

Raycka en ik vinden het vlees trouwens wel erg lekker, in ieder geval lekkerder dan brokken. Nu is het alleen nog even uitvinden wat voor soort kluiven of botten we erbij gaan krijgen om ons gebit in goede staat te houden….

De trainingen deze week verliepen wel aardig. Alleen vindt het vrouwtje het niet leuk als ik in protest kom. Het wil namelijk nog wel eens voorkomen dat als het vrouwtje mij een correctie geeft omdat ik niet luister ik dan in verweer kom. Dus dat is iets waar ze flink aan gaat werken, mijn vrouwtje vindt namelijk dat ik gewoon goed naar haar moet luisteren. Nou, ze doet haar best maar…!!!

Week 33: Afgelopen week is voorbij gevlogen. Erg veel bijzonders in mijn leventje is er niet gebeurd. Wel is er veel puppynieuws, zo heb ik gehoord. Zo is Nikita bevallen en is ook het nieuws gekomen dat Cliff Fay heeft gedekt. Als alles dus goed gaat, krijgt Fay in oktober haar eerste nestje. Spannend hoor!

Woensdagavond zijn we weer wezen trainen. Het was een erg rare dag. Mijn baasjes moesten allebei werken, kwamen laat thuis waardoor zij moesten rennen en vliegen om op tijd naar de hondenschool te kunnen. Ja, en toen ging het vrouwtje allerlei dingen van mij vragen. Daar heb ik even een stokje voor gestoken, mijn kont in het zand gezet en het haar erg moeilijk gemaakt. Tja, ze zal weten dat ik inmiddels een flinke kerel ben die af en toe zal laten merken dat hij het er niet mee eens is…. Trouwens, afgelopen zaterdag ging de training erg goed volgens het vrouwtje. Natuurlijk zijn er nog dingen die het vrouwtje niet goed doet waardoor ik het commando niet uitvoer, maar de training voelde goed. ’s Middags ben ik nog even met het vrouwtje in de auto naar het nieuwe filiaal van het baasje in Andelst gereden. Daar aangekomen mochten Raycka (die met het baasje mee was) en ik ravotten in de loods. Dat was feest!!! De rest van het weekend hebben we met name buiten doorgebracht. Mijn baasjes waren in de tuin bezig en wij, Raycka en ik, hebben lekker buiten gerend, gespeeld en geslapen.

Week 32: Deze week zijn mijn baasjes druk in de weer geweest met het plaatsen van de afscheiding. Erg leuk nu de achtertuin helemaal afgesloten is. Racyka en ik mogen daar namelijk nu rondlopen en spelen. De eerste keer dat dit mocht was ik helemaal door het dolle heen. Ik heb gerend en gevlogen en mijn staart ging zo hard in de rondte dat mijn baasjes mij bijna met vier poten de lucht in zagen gaan, net zoals een helikopter. Ook de buurman heeft nu alle bomen aan zijn kant weggehaald. Pfff…dat is een heel ander gezicht. Er is in één keer heel veel licht.

Mijn vrouwtje heeft deze week nog een mail gehad van de baasjes van Inch waarin stond dat het goed met hem gaat. Gelukkig maar!!!

Woensdag heb ik het vrouwtje goed laten werken op de hondentraining. We kregen, samen met nog een andere hond (Hugo) en zijn baasje ‘privéles’. Volgens Eef de instructeur was het nodig om bij ons de puntjes op de i te zetten. En daar heeft hij gelijk in. We hebben flink getraind, erg vermoeiend maar ook erg leuk en leerzaam. Jaaah, het vrouwtje moet ervoor zorgen dat ze me goed onder controle heeft want ik ben inmiddels al groter dan Raycka en errrrrrg sterk. En ik fixeer me op andere honden, wat dus niet de bedoeling is. Ik moet leren om niet naar andere honden uit te vallen wanneer ik bij ze in de buurt kom. En…stukje bij beetje gaat dit beter. Het vrouwtje heeft me gezegd dat we er hard tegenaan gaan om dit helemaal onder de knie te krijgen. We gaan nog veel trainen dus….

Zaterdag ben ik ook weer naar de hondenschool geweest. Toen heb ik voor het eerst Koos ontmoet. Koos is de hond van een collega van mijn vrouwtje en zij gaat ook weer een paar lessen nemen. Leuk leuk leuk. Zij zat alleen niet in hetzelfde groepje als mij want mijn vrouwtje en ik hadden weer ‘privéles’ van Eef, samen met nog twee hondjes. Wel hard werken hoor, met name voor het vrouwtje, maar erg leuk!!!

Week 31: De vakantie van het vrouwtje zit er op! Dat betekent voor Raycka en mij dat we weer in het gareel moeten. Omdat ik bijna niet meer in de bench pas, en omdat het de laatste tijd goed ging als Raycka en ik alleen thuis waren en ik niet in de bench ging, heeft vrouwtje besloten dat ik ook niet meer in de bench hoef wanneer zij gaat werken. En wederom mag ze trots op mij zijn. Ik ben namelijk niet zoals Raycka die, toen zij nog klein was, een paar dingetjes heeft vernield. Ik gedraag me als een grote hond en ga lekker liggen slapen als het vrouwtje er niet is en ben erg blij wanneer ze weer thuis komt.

Afgelopen woensdag ben ik weer voor het eerst na de vakantie naar de hondenschool geweest met het vrouwtje. De instructrice had er zin in en we kregen een pittige training. Helaas mocht ik halverwege niet meer mee doen, want ik kreeg zo van het ene op het andere moment weer last van mijn rechterpoot. Omdat ik erg mank liep, vond het vrouwtje het niet verantwoord om door te lopen en moest ik me rustig houden. Op het terras hebben we vervolgens gekeken naar de training van Raycka. Tja, da’s ook een goede oefening. Terrastraining toch…?

Overigens met wat medicijnen was het euvel snel weer verholpen en kon ik zaterdagmorgen gewoon weer naar de training. We hebben het wel iets rustiger aan gedaan, maar het ging allemaal prima. Ik heb niet meer mank gelopen.

Week 30: De laatste vakantieweek van het vrouwtje en het weer is weer iets slechter waardoor we niet continue buiten mogen zijn. Wel is het baasje erg actief deze week en heeft hij heel veel lange stokken gehaald. Nou blijkt dat dit palen zijn voor de tuinafscheiding. Er komt namelijk een afscheiding waardoor Raycka en ik ook aan de achterkant vrij in de tuin kunnen spelen. Da’s een leuk bericht toch? Nog een ander leuk bericht deze week is dat het vrouwtje een weekendje Texel heeft geboekt. Daar gaan we in september naar toe. Voor mij betekent dit, dat ik nog flink aan restauranttraining onderworpen ga worden. Maar daar keer ik mijn poot niet voor om, dat doen we gewoon eventjes. Wel spannend hoor, mijn eerste vakantie zit er aan te komen….

Week 29: Zaterdagavond kregen mijn baasjes het trieste bericht dat mijn broertje Inch op vrijdag de 13e is aangereden door een auto. Hij heeft een scheenbeen en een dijbeen gebroken, is inmiddels geopereerd en heeft een hele stellage aan zijn rechterbeen. Vreselijk verdrietig voor hem en zijn baasjes. Wat ook erg triest is, is dat het andere hondje waarmee hij op pad was is overleden als gevolg van de aanrijding. Graag wil ik dan ook bij deze een dikke knuffel overbrengen aan Inch en zijn baasjes en ze heel erg veel sterkte toewensen; wij hopen op een spoedig herstel voor Inch. Voor mij gaat het leven gewoon door. Het was erg warm zondag en mijn baasjes hebben Raycka en mij meegenomen naar een koel bos in Hemmen. Het was daar heerlijk vertoeven. ’s Middags heb ik het vrouwtje geholpen met het gras. Zij was bezig de kantjes te knippen en ik heb haar geholpen door de hele tijd lekker dicht tegen haar aan te gaan liggen. Gezellig he? Verder hebben we vanavond ook nog even een wandeling gemaakt, het was hier nog zo’n lekker weer. Raycka en ik hadden de tong al gauw op de grond hangen, zo benauwd was het. De rest van de avond lekker buiten gelegen in de tuin. Heerlijk maffen.Vanaf maandag loop ik mank. Omdat mijn baasjes het niet helemaal vertrouwden en ik mank bleef lopen, zijn we woensdagavond naar de dierenarts geweest. Daar werd geconstateerd dat ik last heb van groeipijnen aan mijn rechtervoorpoot. Een paar prikjes verder mocht ik weer mee naar huis. Nu krijg ik dagelijks medicijnen om de pijn te verzachten. En heel langzaam begint het te helpen. Van de dierenarts mag ik wel gewoon met het vrouwtje wandelen en trainen; dit is juist goed voor de doorbloeding. Vrouwtje heeft mij gezegd dat we op 1 augustus 2007 dus gewoon weer naar de hondenschool gaan, dan zien we wel hoe het gaat.

Week 28: Vrouwtje heeft nog vakantie en dat betekent voor Raycka en mij dat we, als het weer het toelaat, lekker in de tuin mogen spelen. We ravotten er dan op los. Soms mogen we mee in de auto en gaan we naar Rozendaal om daar in het bos te gaan wandelen. En ook werd ik een keer alleen met de auto meegenomen door het vrouwtje. Toen zijn we naar Elst gegaan en hebben we een korte stadswandeling gemaakt. Daar hebben we ook nog een paar keer de trappen voor het gemeentehuis op en af gelopen, dit zou goed zijn voor mijn beenspieren. Als afsluiting van de stadswandeling hebben we nog een rondje dierenwinkel gedaan. Mmmmmm… allemaal lekkere luchtjes, maar ik mocht nergens aan zitten en moest het vrouwtje volgen. Ondanks dat we (hondenschool)vakantie hebben, traint vrouwtje wel met mij. Als ik alleen met haar meega, dan gaat het best lekker. Maar als het baasje en Raycka ook meegaan, kan vrouwtje niets met me beginnen. Ik heb dan namelijk alleen maar oog voor Raycka. Het zal de leeftijd wel zijn….

Week 27: Vrouwtje moest maandag en dinsdag nog werken, maar was vanaf woensdag vrij. Zij heeft nu een paar weken vakantie en dat betekent feest! Alhoewel…het weer werkt niet echt mee. Het regent dat het plenst met als gevolg dat de deur niet openstaat en wij niet lekker buiten kunnen spelen. Jammerrrrr…

We gaan zoveel mogelijk tussen de buien door wandelen en spelen binnen wat spelletjes. Ook hebben Raycka en ik al een uitgebreide borstelbeurt gehad.

Inmiddels heb ik de leeftijd van 20 weken bereikt en is baasje weer eens met me op de weegschaal gaan staan. Ik was 23 kilo schoon aan de haak en ik begin dus al een hele grote jongen te worden. Zo langzamerhand neem ik ook steeds meer de overhand op de Raycka. Zij laat steeds meer toe. Alleen wanneer ik het echt te bont maak, krijg ik nog eens een correctie maar zovaak is dat niet meer. We zijn echt dikke maatjes!

En weet je wat een beetje raar was deze week. Ik kreeg mijn avondeten niet zoals altijd in mijn voerbak, maar in een raar zwart ding. Vrouwtje vertelde dat dit een Kong is. Ik moest me hierdoor inspannen om bij mijn eten te komen, maar ik vond het wel een erg leuke bezigheid. Er zat een munchy-stick door het kleine gaatje van de Kong, de Kong zelf was gevuld met brokken en het grote gat van de Kong was afgedicht met een plaatje kaas. Mmmmm…heerlijk! Normaal is mijn eten hap, sloek, weg, maar nu ben ik bijna een kwartier bezig geweest. Pffff, was een beetje moe hierna, maar dat was geloof ik ook de bedoeling.Week 26: Afgelopen week was een niet al te spannende week. Het weer was niet om over naar huis te schrijven. Vanwege het slechte weer heb ik niet zoveel buiten mogen spelen en dus ook niet zoveel meegemaakt. Afgelopen week de laatste twee lessen gehad op de hondenschool, ben net terug van de allerlaatste les. Deze verliep erg goed. We hebben geoefend met het commando vies. Dat is eigenlijk een hele gemene oefening. Eerst moest ik langs een paar stenen lopen waar frikadellen op lagen. Het was natuurlijk de bedoeling dat ik daar vanaf zou blijven. Ik rook er wel aan, maar als vrouwtje zei dat het vies was liep ik door. Bij de volgende oefening kwamen er mensen langs die de frikadellen voor mijn neus hielden. Weer mocht ik er niet aan zitten. Ik heb het één keer geprobeerd, maar toen ik te horen kreeg dat het niet mocht keek ik er niet eens meer naar. Volgens het vrouwtje was ik toen erg braaf. Plotseling werd er een stukje frikadel naar mij toe gegooid, maar ook daar heb ik niet aan gezeten. Vrouwtje was trots op mij! Deze week is het kersenfeest in Driel. Zaterdagmiddag ben ik samen met het vrouwtje en de buurvrouw de braderie over geweest. Ook dat zou een goede oefening voor mij zijn. De braderie was niet zo heel erg groot. Er stonden wel wat kraampjes, maar niet om over naar huis te schrijven. Ik ben heel netjes met vrouwtje meegelopen. Ik hoefde niet aan de voet te lopen, maar mocht lekker om me heen kijken en indrukken opdoen, zolang ik maar niet aan de riem trok. Ik heb veel gezien, maar was vrijwel nergens van onder de indruk. Alleen toen we even op de kermis bij de botsauto’s gingen kijken, schrok ik even van het lawaai. Wat bleek? Er knalden net twee botsauto’s tegen elkaar en dat gaf me een dreun!

Ook ben ik op de braderie een paar hondjes tegengekomen en raad eens, ik heb niet geblaft. Vrouwtje was daarover een beetje verbaasd omdat ik normaal gesproken best een grote mond heb voor nog zo’n jong hondje. Al met al was het een goede oefening voor mij. Daarna zijn we nog even wezen koffiedrinken bij de buurvrouw en heb ik nog even lekker kunnen stoeien met Vienna, een bouvier. Ik was ’s avonds helemaal uitgeteld. Afgelopen zondag was er een wielerronde in Driel (ook vanwege het kersenfeest). Toen ik door het vrouwtje werd uitgelaten, was ik even onder de indruk van alle die fietsen die zoemend voorbij kwamen rijden. Vrouwtje zei tegen mij dat ik moest gaan zitten en dat deed ik ook, maar ik was zo onder de indruk dat ik door mijn voorpoten zakte en er bijna bij ging liggen. ’s Middags moest ik samen met Raycka het huis bewaken omdat de baas en het vrouwtje alweer naar de buren gingen, dit keer omdat daar vijf Weimaraner-pups op bezoek kwamen. Normaal ga ik de bench wanneer Raycka en ik alleen thuis zijn, maar dit keer mocht ik samen met Raycka los in de kamer. Spannend hoor! Maar ik heb me netjes gedragen. Vrouwtje heeft me verteld dat we dit langzaam gaan opbouwen omdat ik volgens haar niet eeuwig in de bench kan blijven. Ik begin nu al een beetje te groot te worden voor de bench, maar ja dat komt omdat ik zo snel groei!

Week 25: Normaal vind ik het altijd erg leuk om naar de hondenschool te gaan, maar deze woensdagavond vond ik het ietsjes minder. Ik had namelijk ’s middags uitvoerig lopen spelen met Raycka en Vienna, de buurboef. Dat was wel heel erg leuk, maar ook erg intensief en vermoeiend. Na het spelen kon ik nog wel even kort een dutje doen, maar dat was voor een pup als mij te kort om te herstellen. Dat betekende dat ik na aankomst bij de hondenschool mijn kont in het zand zette en mijn vrouwtje duidelijk liet merken dat ik niet voor haar wilde werken. Ook na de training, toen ik met het vrouwtje op het terras naar Raycka en de andere hondjes aan het kijken was, bleef ik zeuren. Af en toe een blaf en soms wat gepiep; ik wilde op de één of andere manier van mij laten horen. Zeker als ik Raycka zag lopen, zij is toch mijn grote voorbeeld en het liefst loop ik continue naast haar. Uiteindelijk heb ik me er toch bij neergelegd dat ik eventjes moest wachten totdat zij klaar was, maar ik was het er niet helemaal mee eens. Ik denk dat het zaterdag allemaal weer wat beter gaat. Dan heb ik namelijk net mijn nachtrust erop zitten als we naar de hondenschool gaan, en vaak ben ik dan ook alleen met het vrouwtje omdat Raycka dan met het baasje meegaat naar de zaak. Donderdag ben ik trouwens een engeltje geweest. Ik heb heel goed geluisterd naar het vrouwtje. Ieder commando dat zij gaf, voerde ik direct uit. Zeker als ik zag dat ze iets lekkers voor me had. Ook het volgen deed ik erg netjes volgens het vrouwtje. Af en toe keek ik naar haar op, en dan beloonde ze door te zeggen dat ik erg braaf was. Leuk leuk leuk. Nu moet het vrouwtje eerst even wat boekjes lezen. Ik heb namelijk gezien dat ze een paar nieuwe hondenboeken heeft en één daarvan gaat over het spelen van je hond. Ik houd jullie op de hoogte of dit echt zo leuk is als dat de omschrijving van het boek doet vermoeden… Zaterdag was ik een beetje zielig want Raycka was niet thuis. Zij was, zoals meestal op zaterdag, met de baas mee naar de zaak. Racyka vindt dat fantastisch en heeft het daar heel erg naar haar zin omdat ze daar veel vrijheid heeft, maar ik vind het ietsjes minder. Ik mis haar, kan niet de hele tijd met haar spelen en moet me dus zelf leren vermaken. Het is niet zo dat vrouwtje niets met me doet hoor. Vrouwtje gaat zeker wel met me op pad. Zo zijn we vanochtend eerst naar de hondenschool geweest en nadat ik daarvan was uitgerust, ben ik samen met het vrouwtje naar de bloemenwinkel gegaan. Vrouwtje nam me mee naar binnen, dit zou een goede oefening voor me zijn. Ik moest namelijk netjes aan haar voet zitten en mocht, op wat snuffelen na, niet aan de bloemen en planten zitten. In de winkel waren ook allemaal mensen. Sommigen vonden me heel erg leuk en vertederend, maar ik merkte dat er ook wat mensen waren die wat terughoudender waren richting mij en die, als ik te dicht in de buurt kwam, een pas opzij zetten. Snap ik niets van, ben toch een schatje om te zien?! Thuisgekomen hebben het vrouwtje en ik nog even met de bal gespeeld. Ja, ik ben net als mijn moeder Jazz gek op tennisballen. In het begin pakte ik ze alleen maar en ging op een afstand daarmee spelen. Wilde de bal echt niet afgeven. Maar nu merk ik dat het ook wel erg leuk is om de bal los te laten; het vrouwtje gooit dan de bal namelijk weg waardoor ik er weer achteraan kan om het op te halen. Best een leuk spelletje.

Zo, nu zo nog een borstelbeurt. In het begin, toen ik nog niet zo oud was, hapte ik iedere keer naar de borstel. Dat doe ik nu niet meer, ik ga heerlijk op mijn rug liggen en laat me lekker borstelen en vertroetelen.

Zondag zijn we naar het bos geweest. Baasje wilde eigenlijk vanochtend al een eind met ons gaan wandelen, maar het vrouwtje vond dat er eerst nog wat dingen in en om het huis moesten gebeuren. Zo wilde vrouwtje dat het baasje zou opmeten hoe groot de nog te bestellen hekken moeten worden. Jaaah, want sinds mijn komst is ook Raycka een stuk waakser en lijkt het lage hek wat er nu nog staat niet meer afdoende te zijn. Racyka is nog nooit het hek over gegaan, maar omdat ze zich nu af en toe erg groot maakt en ik ook van me laat horen -wat nogal afschrikwekkend kan overkomen op langslopende mensen-, vindt het vrouwtje dat nu de tijd daar is voor een nieuw hoog hekwerk. Er komt trouwens wel een mooi hekwerk, met daarop afbeeldingen van herdershonden. Toen de dingen in en om het huis gedaan waren, regende het. Nou, da’s ook mooi. De deur mocht niet meer open en we moesten ons binnen vermaken. Ik verveelde me te pletter… Vrouwtje zag dit en stelde daarom na het avondeten voor om toch nog even naar het bos te gaan. Het regende niet meer zo hard, en zo konden Raycka en ik ons toch nog even uitleven. Zo gezegd, zo gedaan. Het was heerlijk rustig in het bos waardoor ik ook los mocht lopen. Net voordat we weer bij de auto waren, kwamen we nog een wandelaar tegen die ook een hond bij zich had. Raycka en ik doken erop af, we hebben die hond helemaal besnuffeld. We wilden net met elkaar gaan spelen, toen het baasje van die hond weer verder wilde lopen. Jammer… Thuis aangekomen zijn Raycka en ik moe maar voldaan op de grond neergeploft waar we lekker hebben liggen dutten.

Week 24: Zo het was weer een enerverende week. Aan het begin van de week wezen zwemmen. Het was niet erg zonnig maar wel heel erg benauwd. Gelukkig was het water zeer verkoelend. Woensdag hebben we onze vaste trainingsavond. Nadat ikzelf was wezen trainen heb ik gekeken hoe Raycka en de rest van de gevorderden het deden. Ik moet best nog wel veel oefenen voordat ik dat allemaal kan. Na de les mocht ik zelfs even weer het veld op om te spelen met de grote honden. De baasjes gooiden voorwerpen weg en de honden haalden die vervolgens weer op. Toen ging het even mis met Raycka. Ze hapte veel stof en kwam proestend terug. Na controle bleek dat ze een hoektand van een andere hond was tegen gekomen.

Kortom een gat in d’r neus. Dat wordt dus even een afspraak maken met Dr. Schoenmaker voor een neuscorrectie. Gelukkig heeft ze er zelf geen flauw benul van en speelde weer vrolijk verder. Op zaterdag ben ik alleen met het vrouwtje wezen trainen. Het baasje was ook mee maar Raycka niet, die moest op het huis passen. Wat wel raar was, is dat ik helemaal niets te eten had gehad. Ik was dus ook nog een beetje slaperig op het veld. Direct na de training zijn we eigenlijk richting Eersel gegaan. Daar kwam ik nog een paar van mijn broers en Therese tegen bij Maarten Kappen, de dierenarts die een foto van mijn heupjes ging maken. Nadat er een stukje van mijn poot was kaal geschoren kreeg ik een naald in mijn poot. Ik was een echte grote jongen want ik heb niet gepiept. Na de bevestiging van een roze plakbandje ben ik nog even met mijn broer Skip wezen spelen. Maar na korte tijd werd Skip opgehaald door de dierenarts assistente. Even later kwam Django weer de wachtkamer binnen. Wel raar, hij was helemaal suf, wat had hij toch gedaan? Weer een korte tijd later mocht ik ook met de assistente mee. Toen ik in de behandelkamer was kwam ik daar de dierenarts tegen. Die hield eerst een koud ding tegen mijn borst aan en zei dat alles goed was. Daarna stopte hij een spuitje in mijn poot en verder weet ik het eigenlijk niet meer, ik lag in diepe rust. Vrouwtje heeft me achteraf verteld wat er gebeurd is. De dierenarts heeft röntgenfoto’s van mijn heupen gemaakt (Pennhip) om te kijken of dit allemaal in orde is. Wel kregen we nog een standje van de dierenarts omdat hij op de foto’s kon zien dat ik steentjes had gegeten. Toen ik weer wakker werd – en dit duurde een tijdje volgens het vrouwtje – zaten het vrouwtje, Karin en het baasje om mij heen. Inch was ook in de behandelkamer, hij kreeg ook een spuitje in zijn poot en stortte vervolgens ook in. Nadat ik weer goed bij zinnen was en mijn afstammingsbewijs van Karin had ontvangen, zijn we weer richting huis gegaan. Veel heb ik hier niet van meegekregen omdat ik de hele weg heb liggen slapen. Thuis aangekomen, kreeg ik eerst een grondige inspectie van Raycka en daarna iets te eten. Dat smaakte me goed en deed me vergeten wat had plaatsgevonden. Zondag was het alweer vroeg dag. Het vrouwtje en het baasje waren druk in de weer om de auto in te pakken en ons klaar te maken voor vertrek. Na een autorit van twee uur waren we eindelijk op de plaats van bestemming waar het miezerig weer was. Toen we de auto uit mochten, kwam ik voor het eerst na lange tijd mijn moeder – Jazz – weer tegen. Langzaam maar zeker kwamen er steeds meer ODH’s. Toen iedereen er was, zijn we in twee groepen uiteen gegaan, een groep met volwassen honden en de andere groep met de jonge honden en pups. De volwassen honden hebben een wandeling van ongeveer anderhalf uur gemaakt. De pups hebben maar een heel klein stukje gelopen tot een plek waar ook spelletjes waren georganiseerd en de jonge honden zijn nog een stukje verder gegaan. Ondanks het slechte weer – we hebben een paar stortbuien over ons heen gehad – was het erg leuk. Eigenlijk was het weer precies goed voor ons ODH’s, want nu waren er veel plassen met water en modder. Heerlijk om in te spelen! We zagen er dan ook niet meer uit. Nadat de volwassen honden terug waren van de wandeling, zijn we richting Hasselbrock gereden. Daar hebben we met ongeveer zeventig personen genoten van een heerlijke BBQ. Aan het einde van de middag zijn we weer richting huis gegaan, we hadden immers nog weer een autorit van twee uur voor de boeg. Thuisgekomen zijn we neergeploft op onze kussens en in diepe slaap gevallen. Het was weer een drukke, maar erg leuke, week.

12 Juni 2007: Baasje was vandaag, net als vrouwtje, vroeg thuis van zijn werk. Hij zag er een beetje raar uit, hij had een dikke wang. Wat bleek, hij is net als mij aan het wisselen met zijn tanden. Bij mij vallen de hoektandjes eruit, bij hem is er een kies getrokken. Verder heb ik vandaag niet zo veel meegemaakt. Wel kwam de fanfare bij ons door de straat. Vrouwtje heeft mij toen samen met Raycka in de tuin gedaan om te kijken hoe ik daar op zou reageren. Ik keek alleen maar wat er aan de hand was, verder reageerde ik niet. Ik vond het veel leuker om even met Raycka op het gras te stoeien.

11 Juni 2007: Vanavond zijn we weer naar het gat bij Slijk-Ewijk geweest. Daar hebben Raycka en ik lekker in het water kunnen spelen. Raycka ging iedere keer achter de bal aan die door de baas in het water werd gegooid en wanneer ze terug kwam zwemmen, viel ik haar aan. Ook ben ik nu dieper het water in geweest dan ooit tevoren. Ik was helemaal door en door nat, van top tot teen! Plots kwam er nog een mevrouw met een klein hondje. Zij vertelde dat haar Duitse Herder vier weken geleden was overleden. Ze had ons zien lopen en wilde graag Raycka en mij even bewonderen, ze dacht dat ik een kind van Raycka was. Lachen he? Moe maar voldaan zijn we weer naar huis gegaan waar ik vervolgens lekker buiten heb gelegen om op te drogen.

10 Juni 2007: Het was weer feest vandaag. Raycka en ik mochten vanmiddag weer mee met de auto naar Ulft, om op bezoek te gaan bij de jarige opa. Nadat het baasje en vrouwtje koffie met gebak hadden gehad, mocht ik weer met ze mee. Al lopend gingen we met ons drieën de braderie over. Volgens vrouwtje was dit een goede oefening voor mij. Overal waar ik keek zag ik benen. Veel mensen reageerden op mij. Sommigen keken verschrikt omdat ze een Duitse Herder zagen, terwijl anderen mij een heel lief puppy vonden. Ook zijn we verschillende hondjes tegengekomen. Af en toe mocht ik even met sommige hondjes neuzen; wel interessant. Op een gegeven moment moest ik nog een paar zit en af oefeningetjes doen, dat was bij een raar ding wat rond draaide (vrouwtje zei dat dat nu een draaimolen was) en waar hele harde muziek werd gedraaid. Omdat het bezoek aan deze braderie goed ging, waren het baasje en het vrouwtje erg trots op mij. Daarna weer terug naar opa en oma waar Raycka op ons zat te wachten. Ondertussen was er meer familiebezoek gearriveerd. Ik werd natuurlijk weer uitgebreid bewonderd. Na thuiskomst vanavond begon het weer heel hard te regenen, te onweren en er werden weer veel foto’s van ons gemaakt. Inmiddels kijk ik niet eens meer op of om wanneer ik dit om mee heen hoor en zie gebeuren, er is immers toch niets aan de hand….

9 Juni 2007:Raycka mocht vanochtend weer met het baasje mee, en kort daarna mocht ik met het vrouwtje mee. Ondertussen weet ik waar we naar toe gaan; de hondenschool. Zo vervelend als dat ik woensdag was, zo lief was ik vandaag. Maar ja, Raycka is er dan niet bij en dat maakt dat ik meer aandacht voor het vrouwtje heb. Ik hoef Raycka dan immers niet in de gaten te houden. We mochten zelfs een oefening voordoen omdat het vrouwtje en ik dit al zo goed konden. Stoer he? Plotsklaps ging het heel hard onweren en regenen. Toen mochten we met alle honden binnen schuilen, was best gezellig. Na de pauze, toen was het weer droog, zijn we verder gegaan met de les. Heb ik nog een paar keer heel hard naar het vrouwtje moeten rennen, door een waterbak moeten lopen en ben ik nog een paar keer door de tunnel geweest. Wat was ik moe toen ik thuis kwam, even lekker uitrusten….

8 Juni 2007: Weer zo’n ontzettend warme dag. Het vrouwtje had medelijden met ons omdat ons oude zwembadje lek is. Daarom is ze naar de Intratuin gereden om een nieuw badje voor ons te halen, een grote zwarte bak. Nadat vrouwtje de bak had gevuld met heerlijk koud water, hebben Raycka en ik hierin zitten spelen. Ik ben helemaal niet bang voor water, ben er zelfs languit in gaan liggen…. ’s Avonds begon het heel hard te onweren en te regenen. Bij de eerste harde knal heb ik even om me heen gekeken om te zien hoe Raycka, het baasje en het vrouwtje reageerden. Omdat zij geen enkele reactie vertoonden, bedacht ik me dat er dus niets aan de hand is en heb ik ook maar net gedaan alsof het onweer de normaalste zaak van de wereld is.

7 Juni 2007: Het was een beetje raar vandaag. Vrouwtje kwam vroeg thuis uit haar werk en ging vervolgens stoffen, stofzuigen en dweilen( terwijl het best wel warm buiten is). Ook baasje was vroeg thuis en had een raar ding meegenomen, dat bleek nu een partytent te zijn. Deze werd opgezet en vervolgens werden alle tuinmeubelen onder handen genomen. En ’s avonds kwam er allemaal visite. Volop aandacht voor mij, dus dat vond ik erg leuk. Ook kwamen er regelmatig borden langs met allerlei lekkers erop. Uiteindelijk kwam ik erachter waarom, het baasje was jarig!

6 Juni 2007: Zo, we zijn net terug van de hondenschool. Ik heb heel erg hard mijn best gedaan om het vrouwtje zo moeilijk mogelijk te maken (en dat is ook aardig gelukt). Bij binnenkomst heb ik lopen piepen en blaffen naar de andere hondjes. En iedere keer als vrouwtje het commando zit had gegeven, ging ik weer staan. Ook tijdens de les had ik niet echt aandacht voor het vrouwtje en probeerde ik mijn eigen weg te gaan. Het was ook zo warm vanavond…ik had er niet echt veel zin in om goed mijn best te doen. Oh ja,… ik ben ook nog gewogen vanavond aangezien ik vandaag 16 weken ben; 17,7 kilo!

2 Juni 2007: Vandaag kregen we op de hondenschool te horen dat het baasje dit keer wel erg traag was met het updaten van mijn site. Ik heb mijn baasjes dan ook maar flink aan het werk gezet. Ondanks dat er afgelopen week niet zo heel veel foto’s van mij zijn gemaakt, zijn er toch wel een paar noemenswaardige dingen gebeurd. Zo ben ik de afgelopen dagen bezig geweest met het proberen om mijn pootje de lucht in de tillen bij het plassen. Dat gaat nog niet helemaal goed, maar toch! En afgelopen zondag hebben we visite gehad; ik heb toen fijn gespeeld met twee kleine kindjes. Plots kreeg ik pijn aan mijn linkerachterpoot. Vrouwtje kijken, die dacht in eerste instantie dat Raycka hard tegen mij was aangelopen, maar uiteindelijk bleek dat ik daar was gebeten door een teek. Deze werd natuurlijk snel verwijderd. Brrrrr…rotbeesten zijn het. Inmiddels ben ik weer twee lessen verder op de hondenschool. Ik begin een beetje los te komen en ben nu zover dat als ik vrij ben en mag spelen met andere honden, ik niet meer zomaar naar het vrouwtje loop als ik geroepen word. Ook begin ik steeds meer te protesteren als ik (te lang) af moet liggen of moet blijven zitten. Soms doe ik net alsof mijn voorpoten van elastiek zijn, whawhawha. Maar ja, ik zal vrouwtje toch moeten laten weten dat ze er hard voor moet werken om mij onder controle te krijgen en te houden….Vandaag heb ik vrouwtje geholpen bij het stofzuigen, grasmaaien en ramen wassen. Ik heb de stofzuiger en grasmaaier luidruchtig laten weten dat ze niet zomaar langs me heen kunnen gaan. Wafwafwaf. En toen vrouwtje klaar was met het ramen zemen, kwam ik tot de ontdekking dat ik door de ramen naar binnen kon kijken. Ik vond dat wel interessant, maar vrouwtje was iets minder blij met neusafdrukken op de net gewassen ramen.

26 Mei 2007: Racyka ging vanochtend weer met het baasje mee. Ik had dus lekker een dagje alleen met het vrouwtje. We zijn weer naar de hondenschool geweest. Dit keer mochten we in de groep met de ‘grote’ honden meedraaien. Dat vonden we, zowel het vrouwtje als ik, erg leuk. Het was wel iets moeilijker, maar het ging ons goed af. In de pauze heb ik het vrouwtje goed bezig gehouden. Ik ging namelijk iedere keer een stukje van mijn plek af, en dat mocht niet. Piepen deed ik ook als protest wanneer het vrouwtje geen aandacht aan mij schonk. Ook daar waar het vrouwtje niet zo blij mee. Na de pauze hebben we weer wat behendigheidsoefeningetjes gedaan. Natuurlijk alleen maar de oefeningen die ik mag doen. De tunnel blijft toch wel mijn favoriet, de slurf is iets lastiger en de lage kattenloop vind ik toch nog wel erg lastig. Ook moet ik af en toe door paaltjes lopen, links rechts links rechts. Als je het mij vraagt, slaat dit helemaal nergens op. Je kunt toch ook van A naar B in een rechte lijn?!

25-05-2007: Vandaag was het vrouwtje weer de hele dag thuis. Ik heb haar heel goed geholpen en volgde haar overal naar toe. Ook is het weer wat beter dan voorgaande dagen dus de deur staat gelukkig weer de gehele dag open. Samen met het vrouwtje hebben we oefeningen gedaan en voor de rest heb ik samen met Raycka gewacht tot het baasje thuis kwam. Deze had een schilderij van Raycka bij zich. Het is haar sprekend met hele kenmerkende punten. Baasje heeft mij beloofd dat als ik later net zo groot ben als Raycka dat ik ook op een schilderij word vastgelegd.

23-05-2007: Eindelijk is het weer zover. Vanavond zijn we weer wezen trainen. Na een paar dagen slecht weer en weinig belevenissen kon ik me vanavond helemaal uitleven. Nou ja, zoals ze zeggen geen nieuws is goed nieuws. Stiekem had ik gehoopt dat we net zoals vorige week een wandeling gingen maken, maar helaas, dat zat er vanavond niet in. Naast de standaard zit, af, volg en het vrouwtje draait een rondje om me heen hebben we ook met de toestellen aldaar aanwezig gespeelt. Zo ben ik door de tunnel geweest, door de slurf en over de kattenloop. Dat laatste was best eng, zo hoog over een plankje heen en dat terwijl ik nogal wankel op mijn poten sta. Gelukkig was het vrouwtje en Eef er om mij te begeleiden. Als laatste moest ik voorkomen. Eef hield mij vast en het vrouwtje liep helemaal naar de andere kant van het veld. Vrouwtje riep heel hard mijn naam en nadat Eef mij had losgelaten liep ik heel hard naar het vrouwtje toe, die vervolgens heel erg enthousiast. Ik begrijp eigenlijk niet waarom het vrouwtje me zo hard riep, ik had er toch wel heengelopen!

19 Mei 2007:Het was wel raar vandaag. We gingen weer wandelen bij het gat van Slijk-Ewijk, maar Raycka was er dit keer niet bij. Dat vond ik minder leuk. Ik voelde me een beetje alleen tussen al die andere honden en zocht de hele tijd het vrouwtje op. Maar vrouwtje zei tegen mij dat ik met de andere hondjes moest gaan spelen en negeerde mij verder. Na even de kat uit de boom te hebben gekeken, voelde ik me wel ietsjes vrijer maar heel ver uit de buurt van het vrouwtje ben ik niet geweest. Bovendien moest ik het vrouwtje soms beschermen als er andere hondjes bij haar in de buurt liepen, dat deed ik door hard te blaffen en achter die hondjes aan te lopen. Uiteindelijk heb ik steun gezocht bij de andere herders in de groep en ben ik ook nog even het water in geweest. Nu ben ik weer moe, maar voldaan…

18 Mei 2007:Vandaag heb ik veel getraind met het vrouwtje. Verder ben ik, om de tijd te doden, begonnen met het ontleden van een boom. Van vrouwtje mocht dit niet, maar baasje vond het erg lachwekkend en heeft er een paar kiekjes van geschoten. Morgen ga ik weer met het vrouwtje naar de hondenschool en dan gaan we weer, net als afgelopen woensdag, een wandeling maken bij het gat van Slijk-Ewijk. Daar kijk ik nu al naar uit…

17 Mei 2007:Hemelvaartsdag; een mooie dag om het bos in te gaan. Althans dat dachten mijn baasjes. Zo gezegd, zo gedaan. Voor mij was het de eerste keer dat ik in een echt bos was. Spannend hoor! Ik heb veel lopen snuffelen en vond het allemaal erg interessant. Zo waren er veel takjes en blaadjes waar ik mee kon spelen. Ook wel vermoeiend zo’n bos.

16 Mei 2007:Vanavond was het zover!!! We zijn met een hele groep honden naar het gat bij Slijk-Ewijk geweest. Een pret dat we hebben gehad. We hebben gerend, gespeeld en gezwommen. Baasje heeft hiervan heel veel foto’s gemaakt. Deze zijn in mijn fotoalbum te bekijken. Na thuiskomst ben ik gaan liggen en niet meer hoog gekomen. Wat was ik moe…. Zaterdag gaan we weer, maar eerst ga ik goed slapen om mij daarop voor te bereiden.

14 Mei 2007:Het was weer vroegdag vanochtend. Zowel het baasje als het vrouwtje moesten allebei naar het werk. Wederom een goede bench training. Gelukkig kwam het vrouwtje tussen de middag wel even thuis om ons eten te geven en een wandeling met ons te maken. Maar helaas, daarna moest ik weer in de bench en ging het vrouwtje weer werken. Gelukkig was het baasje eerder thuis vanmiddag zodat we toch nog even tussen de regenbuien door buiten konden spelen. Jammer genoeg moesten we weer op tijd naar binnen. Het ging weer regenen en dus… de deur ging dicht. ’s Avond zijn we nog wel gaan wandelen maar Raycka mocht niet mee! Het vrouwtje vind dat ik te veel ben afgeleid door Raycka als we samen gaan wandelen dus moet ik nu wat vaker alleen met het vrouwtje wandelen. Best wel jammer. Raycka is met het baasje wezen wandelen en zij bleven voor mijn gevoel heel lang weg. Vrouwtje zegt dat dit komt omdat Raycka al wat ouder is en dus verder kan lopen. Dan moet ik maar even wachten tot ik zelf groot ben.

13 Mei 2007: Vandaag is het moederdag? Geen idee wat het is. Wat ik wel weet is dat we al vroeg in de auto zaten. Eerst richting Ulft. Daar hebben we wat in de tuin lopen stoeien maar dat vond vrouwtje niet echt goed. We kwamen te dicht in de buurt van de vijver. Pfff, alsof ik met dit koude weer in het water zou springen…uhhh geen slecht idee, even onthouden voor de volgende keer. Daarna zijn we richting Vianen gegaan. Omdat het inmiddels al wat kouder was hebben we daar binnen gezeten. Dat vonden we ook niet erg want we waren wel een beetje moe van de reis. Nadat we ons vlees op hadden, uitgelaten waren in een mini bos zijn we weer naar huis toe gereden en zijn we gaan… jawel slapen.

12 Mei 2007: Na een paar dagen slecht weer ben ik blij dat ik weer met vrouwtje naar het veld mag.

En ze mag trots op me zijn want ik heb beregoed mijn best gedaan. Op zich niet zo gek want het vrouwtje oefent elke dag wel eventjes met mij. Maar vandaag ging het echt super. Inmiddels volg ik de commando’s zit, af en voet op. Ook moest ik langs verschillende stukjes kaas en worst lopen, maar er vanaf blijven. Nadat vrouwtje één keer had gezegd dat dat niet mocht door het commando vies te roepen, kon ik er zelfs overheen lopen zonder er naar te talen. Goed he ? Toen nog voorkomen en door de tunnel. Erg leuk om te doen. Kortom, een goede les gehad. De volgende les gaan we met de hele groep zwemmen, ben benieuwd hoe ik het er dan vanaf breng… .

 11 Mei 2007: Het weer werkt niet echt mee. Zeker niet voor een pup die dolgraag naar buiten wil om zich een beetje uit te leven. Omdat ik dus niet naar buiten kan/mag moet ik mijzelf binnen maar vermaken. Gelukkig werkt Raycka een beetje mee en kunnen we ons toch nog een beetje uitleven. Vanavond moesten Raycka en ik even poseren voor een foto. Het scheelt dat ik inmiddels een beetje doorheb wat de commando’s zit en af betekenen, dat maakt het voor het baasje een stuk eenvoudig om mooie plaatjes te schieten. Toch blijft het wel een raar zwart ding dat hij dan voor zijn hoofd houdt. En als het wat donkerder is, komt er ook nog zo’n rare lichtflits voorbij waardoor ik bijna niets meer zie. Maar ja, het zal wel bij het leven van een pup horen…. Verder heb ik van vrouwtje de opdracht gekregen me alvast geestelijk te gaan voorbereiden voor morgenvroeg, dan gaan we namelijk weer naar de hondenschool!!!

10 Mei 2007: Omdat het al weer drie weken geleden is dat ik mijn laatste entingen heb gehad, moest ik vanavond weer naar de dierenarts om een prikje te halen. Gelijk ook even op de weegschaal en wat blijkt, ik ben 12,8 kilo schoon aan de haak. Wel leuk als de dierenarts familie van je is, kun je gelijk even op de koffie en met de andere hondjes spelen. Vanavond dus ook weer even met Bas gespeeld, een ruwharige teckel waarmee ik direct na mij aankomst in Driel ook al heb gespeeld. Toen waren we even groot, maar nu ben ik een reus in vergelijking met Bas.

Ook heb ik vandaag nog een mailtje gehad van Bold van Marjan’s Meute tesamen met een foto van hem. Zo kan ik hem beter herkennen bij de wandeling van 17 juni, al denk ik dat we niet dezelfde route gaan lopen. Bold is namelijk 15 maanden ouder dan mij en mag dus veeeel verder lopen.

9 Mei 2007: Weer twee slechte dagen voor een pup die graag naar buiten wil om te spelen. Vanwege de regen zat namelijk de deur weer dicht. Raycka en ik kunnen natuurlijk wel met elkaar ravotten, maar dat is binnen lang niet zo leuk als buiten. Vanavond ben ik weer naar cursus geweest en heb ik het vrouwtje goed laten werken. Ik had namelijk niet erg veel zin om appel te oefenen en ben eerst maar eens begonnen met zandhappen. Nadat mij duidelijk was gemaakt dat dit niet de bedoeling was, heb ik toch maar wat meegewerkt. Maar pas bij het laatste deel van de cursus heb ik me helemaal laten gaan. We mochten namelijk weer door de slurf en dat vind ik fantastisch om te doen!!!
Raycka en Sita moeten netjes wachten tot de eerste groep klaar is met les. Pas nadat zij klaar zijn met de les mogen zij de les voor gevorderde les volgen.

 7 Mei 2007:Vandaag heb ik voor het eerst in de regen gelopen. Niet dat ik dit erg vind hoor, eigenlijk merk ik er niets van. Ik loop nog gewoon door het gras, ga gewoon met mijn achterste op de stoep zitten en zelfs op mijn buik in het gras. Wat wel vervelend is van die regen is dat de deur dicht zit. Ik kan helemaal niet meer naar binnen en naar buiten wanneer ik dat wil. Zo af en toe piep ik dan maar wat en dan word de deur voor mij open gedaan, maar als ik dan niet ga plassen moet ik gelijk weer naar binnen. En daarom heb ik een hekel aan de regen, niet omdat het nat is maar omdat de deur dan dicht zit!

6 Mei 2007: Het is niet zo warm vandaag. De deur staat wel open maar het baasje en vrouwtje zijn eigenlijk overwegend binnen. Wel heeft het vrouwtje weer het gras gemaaid en konden wij (Raycka en ik) weer even lekker ravotten op het gras. Voor de rest van de dag heb ik veel geslapen, heel veel geslapen. Ik denk dat ik nog een beetje moe ben van gisteren.

5 Mei 2007:Gelukkig was het baasje vandaag vroeg wakker. Het is mooi weer dus willen wij graag snel naar buiten. Vrouwtje was niet op tijd beneden dus ben ik maar met mijn etensbak aan de wandel gegaan en ja hoor, dat hielp. Ze zal toch niet van mijn herrie wakker geworden zijn? Even later zijn we weer naar de puppy cursus geweest waar ik woensdag avond ook geweest was. Ik had er eigenlijk niet zoveel zin in dus ben ik maar met mijn kont in het zand gaan zitten. De tweede helft van de les gingen we weer met de tunnel en slurf aan de gang, dat beviel me beter. Nadat het baasje weer vroeg thuis was zijn we op bezoek gegaan bij de achterbuurtjes. Wat een dolle boel was het daar. Niet alleen Vienna en Keilev waren daar, maar ook nog allerlei andere mensen en kinderen. Kortom aan aandacht kwam ik niet te kort. We hebben lekker op het gras kunnen spelen en ook heb ik bij de kippen kunnen kijken. Het leek wel feest daar, er kwamen steeds meer mensen en uiteindelijk kwam er ook nog een blonde pup binnen. Zijn naam was Mazzel. Mazzel is bijna net zo oud als mij en ook dol op spelen. Had ik dus ook Mazzel. Onder toeziend oog van Vienna, Raycka en Keilev hebben we elkaar wat nader begroet en geïnspecteerd. Keilev heeft van afstand gekeken, die heeft het niet zo op al dat grut wat zo druk aan het spelen is. ’s Avonds heb ik heerlijk liggen slapen, het was ook best een inspannende dag.

4 Mei 2007: Vandaag is het weer een warme dag. Vrouwtje is een beetje aan het freubelen. Raycka en ik zijn eigenlijk de hele dag buiten geweest. Een paar keer zijn we wezen lopen en ik moest iedere keer oefeningen doen. Ik kan dat al heel goed hoor. Zo kan ik al zit en af en volgen naast het vrouwtje. Voor de rest hebben we eigenlijk weinig gedaan vandaag.

3 Mei 2007: Jaaah, en nu we naar cursus zijn geweest moeten we natuurlijk ook erg actief oefeningen doen. Zo heb ik geleerd dat ik moet gaan zitten naast het vrouwtje en dat we gaan lopen wanneer vrouwtje het commando voet heeft gegeven. De bedoeling is dan ook dat ik bij haar aan de voet blijf lopen, dat is nog wel een beetje moeilijk voor mij. Ik houd er wel van om een stukje voor het vrouwtje te lopen en als ik dat niet mag, dan stop ik de riem in mijn bekje en loop heel parmantig met mijn kopje omhoog. Heel erg leuk en aandoenlijk om te zien, maar natuurlijk niet de bedoeling. Maar ja, oefening baart kunst en onze bedoeling is om aankomende zaterdag op de volgende cursusdag te laten zien dat we de oefeningen al goed kunnen uitvoeren.

2 Mei 2007: Zo, vanavond voor het eerst zelf naar cursus geweest. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het er niet slecht vanaf heb gebracht. Ik heb daar ook kennis gemaakt met een heleboel andere hondjes. Kijk naar de foto’s voor het resultaat.

1 Mei 2007:Zo af en toe heb ik last van aanvalletjes. Ik ga dan heel hard rennen en spring allerlei kanten op. Tja, een pup moet toch ook wat om zijn energie kwijt te kunnen. Raycka wordt soms helemaal gek van mij, dan spring ik weer in haar nek en bijt ik in haar poten. Hoewel zij erg veel toestaat, krijg ik er af en toe wel eens van langs als ik te ver ga. Baasje was vanmiddag vroeg thuis waardoor Raycka en ik de middag in de tuin hebben doorgebracht. Ik heb baasje flink bezig gehouden, want ik vind het namelijk nog steeds zeer interessant om van alles met mijn bekje beet te pakken en op te kauwen. Stenen zijn mijn favoriet, en dat mag juist niet…

30 April 2007:Koninginnedag. Mijn eerste kennismaking met de fanfare. Wel spannend, maar terwijl ik steun zocht bij de baasjes heb ik rustig staan kijken en luisteren. Daarna zijn we even op bezoek geweest in Ulft. Daar kon ik gelukkig bijkomen van de indrukken van vanochtend. Tegen de avond zijn we weer wezen zwemmen. Baasje gooide voor Raycka iedere keer een tennisbal in het water en als zij deze had opgehaald en het water uitliep rende ik haar keihard tegemoet. Dat is een heel leuk spelletje.

29 April 2007: Vanochtend stond de grote bouvier (Vienna) en haar baasje bij ons aan de poort. En nadat zij even bij ons op het terrein waren geweest, gingen zij samen met Raycka en het vrouwtje weg. Ik bleef helemaal alleen bij het baasje achter. Baasje is toen maar even een stukje met mij gaan wandelen om te oefenen. Jaaah, want als Raycka en ik tegelijkertijd gaan wandelen dan trek ik me helemaal suf om naast Raycka te komen en laat ik me vrijwel niet corrigeren. Wanneer ik alleen word meegenomen voor een wandeling doe ik dat vrijwel niet. Dus eerst maar zo goed leren volgen en dan weer samen met Raycka op pad. Vanmiddag heb ik het vrouwtje geholpen met het grasmaaien. Heerlijk heb ik liggen rollen in het pasgemaaide gras.

28 April 2007: Pfoeh, wat was het weer warm vandaag. Heb zowat de hele dag liggen slapen op de keuken vloer. Deze is tenminste lekker koel. Het was eigenlijk veel te warm om me druk te maken. Totdat baasje thuis kwam. Hij moest gelijk aan het werk want vrouwtje had bedacht dat het zwembadje gevuld moest worden zodat wij daar even lekker in konden gaan spelen. Zo gezegd, zo gedaan!!!

27 April 2007: Vanochtend waren er weer twee bewonderaars voor mij naar Driel gekomen. Nadat zij weer weg waren, ging vrouwtje met Raycka en mij wandelen. Wederom zijn we bij de buren gestrand en hebben we even lekker kunnen ravotten met Vienna. Dat was hartstikke leuk! Bij hen in de tuin zitten een paar hele rare beesten waar ik wel eventjes van onder de indruk was. Maar na een korte inspectie kwam ik erachter dat het maar kippen waren en daar hoef ik helemaal niet van onder de indruk te zijn. Na de stoeipartij zijn weer naar huis gegaan waar ik vervolgens in elkaar ben gestort en het eerstkomende uur niet meer wakker ben geworden.

26 April 2007: Vrouwtje boft maar met mij. Ik ben namelijk de reden waarom ze momenteel zoveel thuis is en niet hoeft te werken. Dankzij mij kan zij dus ook lekker genieten van het mooie weer. En ik ben helemaal geen handenbindertje, haal nooit kattenkwaad uit en luister altijd heel erg goed…(dit is natuurlijk niet helemaal waar). Blijft staan dat ik wel een heerlijk hondje ben om naar te kijken!!!  Wat leuk was vandaag, was dat we het hondenbed van Raycka hebben opgevuld met heeeeel veeeel witte balletjes. Ik heb het vrouwtje heel goed mee geholpen door veel in de weg te lopen. Ze kan trots zijn op alle aandacht die ze van mij krijgt. Verder zijn we vanavond weer even naar het water geweest om wat af te koelen. Dit keer was ik wat minder voorzichtig als de eerste keer en heb ik lekker in het water lopen ravotten met Raycka.

25 April 2007: Vandaag moesten zowel het baasje als het vrouwtje werken. Dat betekende voor mij de vuurdoop om even iets langer in de bench door te brengen. Deze tijd werd overigens wel beperkt, aangezien vrouwtje in haar lunchpauze naar huis kwam om Raycka en mij uit te laten en mij eten te geven. Maar ja, daarna moest ik weer eventjes de bench in om op baasje te wachten. Het is goed gegaan; ik ben niet in paniek geraakt en nadat baasje ’s middags weer vroeg thuis was, heb weer lekker in de tuin lopen spelen.

24 April 2007: Vrouwtje heeft vandaag weer wat socialisering gedaan bij mij. Zo ben ik alleen met haar een eindje gaan wandelen, heb ik kennisgemaakt met schuifdeuren en het lopen over een geribbelde mat. Daarna zijn we weer even bij de AH langs gelopen om mij te laten wennen aan het geluid van de winkelwagentjes. Daar was volop aandacht voor mij, allemaal mensen die even kennis met mij wilden maken en mij wilden aanschouwen. Op de terugweg nog even langs een schoolplein gelopen. Nou, veel indrukken opgedaan waarvan ik niet echt van onder de indruk was. Natuurlijk na thuiskomst weer even in de bench aangezien Raycka ook een wandeling moest maken; ik heb me weer netjes gedragen. Goed he?!23 April 2007:Inmiddels ben ik helemaal gewend aan de bench, hebben mijn baasjes weer een goede nachtrust en kunnen zij ook met een gerust hard overdag even weg om een boodschap te doen zonder dat zij zich druk hoeven maken over hoeveel geluid ik produceer. Ik heb me er helemaal bij neergelegd dat de bench mijn plekje is en ik weet ondertussen dat mijn baasjes altijd weer terug komen. Bij de wandeling vanmiddag zijn we even gestrand bij de buren en hebben Racyka en ik even mogen spelen met Vienna, de buurboef (bouvier). Dat was feest!!!

22 April 2007: Na ’s ochtends even bij oma op de koffie te zijn geweest, hebben Raycka en ik de rest van de dag buiten doorgebracht. Het was weer eens heerlijk weer. Mijn baasjes waren in de tuin bezig, en wij hebben ons goed vermaakt in het zonnetje en op het gras.

21 April 2007: Even nadat het vrouwtje vanochtend de deur open had gezet, stond de buurvrouw met haar twee honden bij ons aan het hek om mij weer eens te bewonderen en te bekijken of ik al goed was gegroeid. Vervolgens bracht ze haar honden naar huis om terug te komen op de koffie. Nou, ik heb haar eens laten zien hoeveel ik al gegroeid ben. Onverstoorbaar heb ik gespeeld en kattenkwaad uitgehaald. Dit had tot gevolg dat ik vrijwel de hele middag heb liggen slapen, maar dat kwam ook wel een beetje door het warme weer. Heerlijk is het om te liggen dutten in het zonnetje….

20 April 2007: Ook afgelopen nacht heb ik weer lekker doorgeslapen. Wat ik heel gezellig vind, is dat Raycka naast de bench komt liggen. Dan voel ik me niet zo alleen. Raycka en ik kunnen het goed met elkaar vinden, hoewel ik af en toe wel een ‘standje’ van haar krijg als ik iets te druk ben. Ik snap dat niet altijd, en kijk vrouwtje dan vragend aan. Ach, het zal er allemaal wel bij horen…. Verder was het vandaag geen spannende dag. De deur was dicht waardoor we niet buiten konden spelen en ons binnen moesten vermaken. In de ochtend zijn we niet met de auto op pad geweest omdat vrouwtje thuis moest blijven omdat er een pakketje bezorgd zou worden. Nadat deze bezorgd was zijn we nog wel even naar de zuivelboerderij geweest en mocht ik samen met Raycka achter in de auto, maar ja dat was maar een kort ritje en we mochten niet eens mee naar binnen. Kortom, een niet al te enerverende dag. Misschien wordt het morgen beter….

19 April 2007: Zoals ik al had vermeld, ben ik woensdagavond mee naar de hondenschool geweest. En ik hoefde niet toe te kijken, ik mocht meedoen! Samen met het vrouwtje mocht ik tussen de andere trainende honden doorlopen. Ik was afleiding voor hen, en voor mij was het een socialisatieoefening. We zijn ook langs verschillende behendigheidshindernissen gelopen om hiermee kennis te maken. Zo ben ik verschillende keren onder een kattenloop doorgelopen en over het zeil van de slurf. Allemaal om te kijken hoe ik hierop zou reageren. Ik deed het hartstikke goed!!! Omdat het erg vermoeiend was, ben ik vervolgens in slaap gevallen en na thuiskomst heb ik ook de hele nacht lekker doorgeslapen…. Vanmiddag ben ik met het vrouwtje op verjaardagsvisite geweest. Daar heb ik kennis gemaakt met een hele grote hond. Die heb ik eerst even laten weten wie ik ben, een hele grote herder. Ik heb hard geblaft, totdat vrouwtje zei dat dat niet nodig was. Toen ben ik naar de hond toegelopen en heb even aan haar gesnuffeld. Toen was het goed. Wel deed deze hond heel gevaarlijk toen ik een balletje wilde afpakken; Racyka is dan toch wel wat liever, daar krijg ik iets meer bij gedaan.Vanavond ben ik voor het eerst naar de dierenarts in Driel geweest. Dit vond ik niet eng, ik ken de dierenarts namelijk aangezien dit familie van ons is en ik dus al kennis met hem had gemaakt. Ik ben op de weegschaal gezet en verder gecontroleerd. Alles was in orde. Nadat ik mijn spuitjes had gehad, zijn we weer naar huis gegaan en kon ik weer lekker met Raycka spelen.

18 April 2007: Het is weer woensdag, dus vanavond gaan we weer naar de hondenschool. Ook ik ga mee om te kijken hoe goed Raycka alles al kan. Vrouwtje hoopt dat ik daar, alleen door ernaar te kijken, al iets van overneem. Ik denk het niet hoor, ik denk dat ik het vrouwtje hard zal laten werken als wij straks ook gaan trainen ?. Maar zover is het nog niet, ik moet eerst nog wachten tot ik twaalf weekjes oud ben. Verder ben ik vandaag met het vrouwtje naar de Albert Heijn gelopen. Vrouwtje vond het nodig om mij kennis te laten maken met winkelwagentjes. Nou, daar is ook niet leuks of interessants aan. Ook heeft het baasje vandaag een nieuwe portretfoto van mij gemaakt. Ik ben immers vandaag op de dag af negen weken oud. En zeg nou zelf, ben ik geen lieverdje om te zien?!

17 April 2007: Na een nacht vol protest, kwam ik er vanochtend achter dat het helemaal niet zo mooi was buiten. Jammer, want ik vind buitenspelen erg prettig. Maar ja, een dagje binnen doorbrengen is natuurlijk ook niet verkeerd. Met het vrouwtje heb ik een paar keer ‘zit’ geoefend, dat gaat al best. Het ‘af’ gaan kan ik ook wel, maar daar heb ik nog wel wat hulp bij nodig. Vanmiddag heb ik weer een tijdje in de bench doorgebracht en om de afgelopen nacht goed te maken, heb ik me dit keer prima gedragen. Ik weet wel hoe het moet, maar ben het er gewoon niet altijd mee eens en dat zal ik dan laten weten ook!!!

16 April 2007: Afgelopen nacht heb ik mijn baasjes versteld doen staan; het was de eerste keer dat ik de hele nacht -beneden in de bench- heb doorgeslapen zonder het op een schreeuwen te zetten. Alleen nadat ik het baasje vanochtend had horen rommelen, heb ik even van mij laten horen. Maar ja, een pup moet af en toe even plassen nietwaar?! Na het ontbijt ben ik weer samen met baasje meegegaan naar zijn werk. Helemaal fantastisch vind ik dat nog niet, maar dat zal vast nog wel komen als ik ietsjes ouder ben. Het baasje is in ieder geval weer bijtijds met mij naar huis gegaan waar ik weer lekker met Raycka kon buitenspelen. Dan ben ik helemaal in mijn element. Alle speeltjes om ons heen en dan lekker kluiven op een kauwstaaf of een houten stok.

15 April 2007: Omdat het vandaag zo’n mooi weer was en de temperatuur voor ons honden eigenlijk een beetje te hoog was, hebben mijn baasjes Raycka en mij getrakteerd op een stukje zwemmen. Helaas vanwege de warmte moesten we hiervoor wel eerst een eindje met de auto. Maar ja, Raycka was erbij dus vond ik dit niet zo erg en al helemaal niet toen ik zag waar we waren aangekomen…. Een hele mooie grote plas, met heel helder water. Raycka was daar volgens mij al eerder geweest, zij nam een sprong uit de auto en rende rechtstreeks het water in. Voor mij was het allemaal nieuw, dus ik deed het wat rustiger aan. Toch kon ik het water niet weerstaan en ben ik er zelfs met mijn kontje in gaan zitten. Lekker verkoelend…. Jammer dat baasje hiervan geen foto heeft kunnen maken; hij was zo stom om de camera te vergeten.

14 April 2007: Vannacht heb ik flink liggen protesteren. Ik lag weer in de bench en was het daar niet echt mee eens. Nadat ik een paar uur had liggen slapen vond ik het welletjes en heb ik het op een schreeuwen gezet. Na 3 uur kwam dan uiteindelijk het vrouwtje naar beneden. Ze kon het niet meer aanhoren en heeft me toen mee genomen naar boven waar ik vervolgens heerlijk heb kunnen slapen.

Na onze dagelijkse ochtendwandeling heb ik wederom kennis gemaakt met de vriendin van Raycka. Vienna is een bouvier van 3 waarmee Raycka altijd aan het spelen is. Ik was niet echt onder indruk van deze grote zwarte hond, Raycka stond naast me en ik zat veilig achter het tuinhekje.
In de middag heb ik wat lopen stoeien met het vrouwtje. Lekker een beetje gek doen op het kussen en aan het baasje laten zien dat ik eigenlijk best wel fotogeniek ben. Daarna was het tijd voor mijn middagdutje, alleen het kussen is zo groot.

13 April 2007: Wederom een hele mooie dag in Driel dus snel de tuindeur open. Eerst ons gebruikelijke rondje lopen aan de lijn, dat blijft een raar verschijnsel, en dan snel gaan spelen in de tuin. In de ochtend is het nog niet zo heel erg warm dus een mooi moment om raycka een beetje uit te dagen. Als ze zo op de grond ligt lijk ik ook veel groter. Het grote voordeel van pup zijn is wel dat de grote honden heel veel van mij accepteren. Ik kan ze in de poten bijten, in de staart bijten, tegen ze blaffen, aan hun speelgoed zitten zonder dat ze echt boos hierover worden. Maar soms ga ik te ver… .

12 April 2007: Vandaag ben ik aan nog meer bench-training onderworpen. Vrouwtje had namelijk de afgelopen nachten niet zo veel geslapen omdat ik haar nog wel eens wakker maakte. Omdat het afgelopen nacht zo goed ging in de bench, mocht ik gelijk bewijzen dat ik overdag ook zonder piepen in de gesloten bench kon. En dat heb ik bewezen!

Verder heb ik vandaag weer veel buiten gespeeld, het was namelijk weer heerlijk weer. Met de ballen, het babykluifje van Raycka en nog ander speelgoed heb ik me prima vermaakt. Vanavond moest ik op de foto. Mijn baasjes vinden het namelijk een goed plan om de wekelijkse portretfoto’s bij te houden zodat iedereen goed kan zien hoe ik mij ontwikkel. Omdat er gisteravond geen tijd voor was, was ik vanavond dus aan de beurt. Maar, zoals je ziet heb ik het er goed vanaf gebracht.

11 April 2007: Vandaag was weer een dag waarop ik veel nieuwe indrukken heb opgedaan. Net als gisteren ben ik vandaag met de auto mee geweest naar het werk van baasje. Op zich vind ik het niet erg om met de auto te gaan, maar toch vind ik dit niet zo leuk als Raycka niet meegaat. Ik voel me dan wel een beetje alleen en zielig. Terwijl baasje aan het werk was, heb ik veel liggen slapen. Maar toen ik eenmaal weer thuis was, gingen de remmen los. Het was mooi weer en daarom konden Raycka en ik weer lekker buiten spelen. ’s Avonds werden Raycka en ik allebei weer in de auto gezet en gingen we ergens naar toe. Raycka was helemaal enthousiast, ik iets minder. Ik wist namelijk niet wat me te wachten stond. Nadat ik eenmaal uit de auto was, zag ik dat ik op een plek was waar heel veel hondjes waren. Het bleek dat we bij de hondenschool waren aangekomen. Daar was erg veel belangstelling voor mij. Toen Raycka met het baasje aan het trainen was, bleef ik bij het vrouwtje op het terras. Plotseling kwam daar nog een Duitse Herder pup. Hij was 10 weken oud, maar ik was bijna groter dan hem. Samen mochten we de boel daar een beetje verkennen en hebben we een tijdje lopen spelen met elkaar. Dat was heel leuk, maar ook vermoeiend. Daarom heb ik vannacht de hele nacht doorgeslapen zonder veel te piepen. Jaaah, ik word al een grote hond!

10 April 2007: Net als Raycka heb ik van het vrouwtje ook zo’n groot kussen gekregen. Eerst wist ik niet wat ik er mee moest, daarna had ik wat problemen om erop te komen. Maar nu begrijp ik waar deze voor dient. Je kunt er heerlijk op liggen slapen.

Na het slapen is het natuurlijk weer tijd om te spelen.

Toch wel vervelend dat we allebei de voorkeur hebben voor hetzelfde speelgoed, maar dit keer ging ik ermee vandoor.

Ik vind het wel leuk met zo’n grote zus als Raycka, heb ik toch weer een speelkameraadje nu ik mijn broertjes niet meer zie.

9 April 2007: Vandaag waren allebei de baasjes thuis. Omdat het mooi weer was mochten we buiten spelen. Ik heb ondertussen alle ballen die in de tuin liggen in mijn bekje gehad. Het zijn eigenlijk Raycka’s ballen. Dat wil ze zo nu en dan wel laten zien ook, maar daar ben ik niet zomaar van onder de indruk. Als ik eenmaal een bal vast heb, wil ik hem ook graag vast houden.Tja, ik houd dat natuurlijk niet zo heel lang vol.

Raycka is veel groter en sterker dan ik ben. Dat geeft niet want ik ben nog maar 7,5 week oud. Mijn tijd komt nog wel…

8 April 2007: Vannacht mocht ik net als gisteren weer boven bij de baasjes slapen. Ik ben netjes gaan slapen maar midden in de nacht (4 uur) moest ik toch echt plassen. Het vrouwtje heeft toen het baasje wakker gemaakt en die heeft mij toen mee naar buiten genomen om te kunnen plassen…, dat luchtte op. Nadien wou ik eigenlijk spelen, ik was toch wakker maar dat mocht niet van het vrouwtje. Ik moest weer gaan slapen.

Toen het baasje vanochtend ging fietsen met Raycka, heeft vrouwtje mij mijn eten gegeven. Dat was heel raar, het zat namelijk in een bal. Ik moest allerlei toeren uithalen om de brokjes uit de bal te halen, maar dat is me uiteindelijk gelukt. Ik vond het stiekem ook wel een beetje leuk. Nadat ik alle brokjes eruit had gehaald ben ik met het vrouwtje gaan wandelen. Natuurlijk moest de buurvrouw mij even bewonderen. Met haar ook Vienna, een grote zwarte bouvier. Deze was reuze nieuwsgierig naar mij, maar ik was echt niet bang voor haar.

Toen we weer thuis waren ben ik even in de tuin gaan spelen. Onze tuin is een echt speelparadijs voor honden. Er liggen namelijk heel veel en hele grote ballen.

In de middag zijn we op bezoek gegaan in Ulft. Daar zat een compleet ontvangstcomité klaar om mij te begroeten. We zijn daar met de auto heen gegaan en ik moest dit keer wel achterin zitten, samen met Raycka. Al zeg ik het zelf…, ik heb me heel netjes gedragen.

’s Avonds kregen Raycka en ik weer een lekkere kluif. Raycka had die ik gisteren had gekregen alweer opgegeten dus het werd tijd voor een nieuwe. Na 15 minuten had Raycka deze alweer op en ik nog lang niet. Ze kwam daarom ook even bij mij kijken of ik de kluif met haar wilde delen…, ik dacht het niet.

7 April 2007: Wat me gisterenavond gebeurde… dat pikte ik niet echt. Aan het eind van de avond werd ik in een ijzeren kooi gezet en toen ging zomaar het licht uit. Nadat ik het flink op een brullen had gezet pakte mijn baasje me op en mocht ik in een andere kamer slapen. Dat vond ik veel fijner want daar waren allebei de baasjes ook.

Nadat ik het baasje had wakker gelikt, zijn we weer naar buiten gegaan. Iedere keer als we naar buiten gaan krijg ik zo’n raar touw om mijn nek. Gisteren had ik het daar wel moeilijk mee maar Raycka heeft ook zo’n touw om haar nek dus ik volg haar maar. Nadat we terug waren, kregen we allebei iets om op te kauwen. Ik weet niet wat het is, maar het is wel taai spul. Raycka had hem na een kwartier al op en ik nog lang niet. Zal wel komen later als ik groot ben.

6 April 2007: We waren vroeg wakker vandaag. Iedereen was druk om ons heen en er was al heel vroeg bezoek. Normaal gesproken komt er nooit zo vroeg bezoek! Enfin, het was ons al snel duidelijk,…. het waren onze nieuwe baasjes. Nadat we nog even in de ren gespeeld hebben met z’n allen werd het tijd om afscheid te nemen van onze fokster Karin. Zij heeft ons al die tijd gevoed en vertroeteld,… wie gaat dat nu doen? Dat werd ons al snel duidelijk, dat moet vast dit baasje zijn, ik krijg zo enorm veel aandacht van haar. Niet dat ik vies ben van die aandacht, maar het voelt wel een beetje raar. En toch heb ik dit baasje al een paar keer eerder gezien.Nou dat zal me een dagje wel worden, maar even afwachten wat de dag nog meer zal brengen.Eerst werd ik door het ene baasje achter in een auto gezet met allemaal nieuwe luchtjes, maar dat duurde niet lang.Het andere baasje pakte me weer op en ik mocht bij haar op schoot zitten.Na een hele lange rit in de auto van wel twee uur was ik dan eindelijk op mijn nieuwe verblijfadres aangekomen. Daar had ik ook de eerste kennismaking met Raycka, een Duitse Herder die mijn baasjes al hadden. Deze is erg groot en nieuwsgierig. Ik werd uitbundig geïnspecteerd en besnuffeld door haar en ik geloof dat ik haar goedkeuring wel kan wegdragen. Van zo’n lange reis, het gesnuffel en geren achter die grote hond aan krijg je best wel honger. Gelukkig krijg ik hier ook hetzelfde voer als bij de fokster…,mmmh lekker. Daarna nog wat drinken en dan is het tijd voor,… mijn welverdiende middag dutje.

Dat mag ook wel na al die inspanningen van vandaag.

Comments are closed.